Έχετε ποτέ δοκιμάσει να φτιάξετε το δικό σας φύλλο;
Τώρα είναι η ευκαιρία με τη συνταγή που θα σας δώσω. Είναι εύκολη και γρήγορη.
Σε ένα λεκανάκι βάζετε ένα κιλό αλεύρι και κάνετε το ανακατεύετε με μία κουταλιά μπέϊκιν πάουντερ. Κάνετε μία γούβα στο κέντρο και ρίχνετε ένα ποτήρι του κρασιού ελαιόλαδο, 1 κουταλάκι αλάτι και 1 ποτήρι χλιαρό νερό.
Ζυμώνετε τα υλικά να γίνει μια ζύμη κανονική. Αν βγει μαλακή προσθέτετε αλεύρι, αν βγει σκληρή προσθέτετε νερό.
Αφήνετε τη ζύμη να μείνει για 30΄λεπτά και στη συνέχεια την ανοίγετε σε φύλλο λεπτό, πασπαλίζοντας με αλεύρι για να μην σας κολλήσει.
Ένα μικρό μυστικό για να κάνει τη ζύμη σας ακόμα καλύτερη είναι να την αφήσετε μία μέρα στο ψυγείο και να την χρησιμοποιήσετε την επομένη.
Το φύλλο αυτό είναι κατάλληλο για πίτες και για γλυκά παραδοσιακά με αμύγδαλα και καρύδια.
Στο internetμπορείτε να βρείτε πολλές διαφορετικές συνταγές ψάχνοντας στις μηχανές αναζήτησης για φύλλο.
Η συγκεκριμένη είναι παραδοσιακή συνταγή από το χωριό της γιαγιάς.
Με αυτήν έφτιαχνε τις παραδοσιακές της δίπλες στο ταψί με καρύδια και μέλι.
Όπως σας είχα υποσχεθεί, σας δίνω τη συνταγή για κρέμα μπεσαμέλ, την οποία μπορείτε να χρησιμοποιείτε σε διάφορα φαγητά που φτιάχνετε. Είναι εύκολη συνταγή και σε σχέση με την έτοιμη μπεσαμέλ σε σκόνη, που κυκλοφορεί στο εμπόριο, είναι πολύ πιο νόστιμη.
Για ένα μέτριο ταψί θα χρειαστείτε 2 λίτρα φρέσκο γάλα, 10 κουταλιές της σούπας γεμάτες καλά αλεύρι, 3 αυγά, 150 γραμμάρια τυρί κίτρινο τριμμένο (κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα), λίγο αλάτι, λίγο πιπέρι, μοσχοκάρυδο τριμμένο.
Βάζετε σε κατσαρόλα το γάλα να ζεσταθεί, και ρίχνετε το αλεύρι λίγο-λίγο, ενώ ανακατεύετε συνέχεια με το σύρμα που χτυπάμε τα αυγά. Όταν διαλυθεί καλά το αλεύρι συνεχίζουμε το ανακάτεμα με ξύλινη κουτάλα και προσέχουμε να μην σβολιάσει και να μην κολλήσει.
Όταν αρχίσει να πήζει και γίνει σαν κρέμα, τότε σβήνουμε το μάτι, κάνοντας και οικονομία στο ρεύμα, και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Ρίχνουμε μέσα τα αυγά αφού πρώτα τα έχουμε σπάσει σε ένα βαθύ πιάτο και τα έχουμε χτυπήσει ελαφρά να διαλυθούν.
Στη συνέχεια ρίχνουμε και το τυρί τριμμένο, λίγο αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο τριμμένο και ανακατεύουμε με την κουτάλα να πάνε παντού.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα από το ζεστό μάτι και είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε την μπεσαμέλ μας.
Αν η κρέμα σας γίνει πηχτή, μπορείτε να την αραιώσετε προσθέτοντας γάλα.
Αν πάλι σας γίνει αραιή, τότε προσθέτετε αλεύρι, όχι απευθείας στο καυτό μίγμα γιατί θα σας σβολιάσει. Διαλύετε το αλεύρι σε ελάχιστο νερό να γίνει αραιός χυλός και το προσθέτετε στην κρέμα ανακατεύοντας με πολλή προσοχή γιατί μπορεί να πήξει απότομα και να σβολιάσει.
Όπως σας είχα υποσχεθεί, σας δίνω την εναλλακτική συνταγή για κουνέλι, για όσους δεν τρώνε το στιφάδο.
Όπως σας έχω πει, την βρήκα στο casinoπου είχα πάει με φίλους, και μου άρεσε πολύ.
Θα χρειαστείτε ένα κουνέλι 1,5-2 κιλά κομμένο σε μερίδες, 2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα, λίγο δεντρολίβανο, 1 ποτηράκι λευκό κρασί, λάδι, δύο λεμόνια μεγάλα, αλάτι πιπέρι.
Τσιγαρίζετε τα κομμάτια το κουνέλι με λάδι στην κατσαρόλα μέχρι να ροδίσουν. Στη συνέχεια ρίχνετε και το κρεμμύδι ψιλοκομμένο να μαραθεί και αυτό.
Τα σβήνετε με το κρασί. Προσθέτετε το δεντρολίβανο (ένα κλωναράκι), αλάτι πιπέρι και λίγο λάδι ακόμα.
Ρίχνετε ζεστό νερό να είναι σκεπασμένα τα κομμάτια του κουνελιού. Σκεπάζετε την κατσαρόλα και βράζετε σε χαμηλή φωτιά να μαλακώσει και να μείνει με το λάδι του.
10 λεπτά πριν το σβήσετε ρίχνετε και το χυμό από τα 2 λεμόνια και συνεχίζετε το βράσιμο.
Είχα δοκιμάσει πολύ ωραίο μουσακά στο casinoστο Λουτράκι. Φυσικά ήταν φτιαγμένος με τον κλασικό τρόπο, τηγανισμένα πρώτα όλα. Ήταν βέβαια «βαρύς».
Μου δίνεται λοιπόν η ευκαιρία να σας δώσω συνταγή για μουσακά που θα μπορούν να τον δοκιμάσουν και οι μεγαλύτερες ηλικίες, οι άτομα που έχουν πρόβλημα με τη διατροφή τους (υψηλή χοληστερίνη).
Η συνταγή αυτή έχει κάποιες μικρές τροποποιήσεις σε σχέση με την κλασική συνταγή μουσακά, κατά την οποία η χοληστερίνη είναι στα κόκκινα.
Η διαφοροποίησή του οφείλετε στον τρόπο προετοιμασίας. Τα υλικά που βάζουμε στις στρώσεις στο ταψί, δεν θα τα τηγανίσετε, αλλά θα τα περάσετε από το φούρνο να μαλακώσουν πριν τα στρώσετε. Έτσι γλιτώνετε τα τηγανιτά τα οποία όχι μόνο βλάπτουν, αλλά κάνουν το φαγητό «βαρύ».
Προετοιμάζετε τις πατάτες, τα κολοκύθια, τις μελιτζάνες όπως ακριβώς κάνετε και στον κλασικό μουσακά.
Κόβετε σε στρογγυλές λεπτές φέτες τις πατάτες, και τις μελιτζάνες. Τα κολοκύθια αν είναι μέτρια σε μέγεθος, καλύτερα είναι να τα κόψετε σε μακρόστενες φέτες, ώστε να καλύπτουν μεγαλύτερη επιφάνεια.
Τις μελιτζάνες πρέπει να τις αφήσετε σε αλατόνερο για να αποβάλουν την «πικρίλα» τους διώχνοντας στο νερό τη στρυχνίνη.
Αφού γίνουν αυτά, στρώνετε σε μεγάλο ταψί τις φέτες των λαχανικών, σε μία στρώση καλύτερα, και το βάζετε στο φούρνο να μισοψυθούν και να μαλακώσουν. Εν τω μεταξύ έχετε φτιάξει και τον κιμά στην κατσαρόλα κοκκινιστό, περίπου ¾ κιμά μοσχαρίσιο.
Όταν δείτε ότι τα λαχανικά έχουν μαραθεί και μαλακώσει, τα βγάζετε και τα στρώνετε σε ένα μέτριο ταψί με την εξής σειρά: πατάτες, μελιτζάνες, κολοκύθια.
Αλατοπιπερώνετε σε κάθε στρώση ελαφρά, με προσοχή μη γίνει λύσσα το φαγητό.
Μετά ρίχνετε τον κιμά και τον απλώνετε να πάει παντού. Έχετε φροντίσει κατά το μαγείρεμα του κιμά στην κατσαρόλα να έχει, όταν τον σβήσετε , αρκετό ζουμί και λάδι, ώστε να ποτίσει τις στρώσεις των λαχανικών.
Τέλος φτιάχνετε και την ανάλογη ποσότητα μπεσαμέλ, μέτρια προς αραιή, όχι σκόνη, αλλά με φρέσκο γάλα και αλεύρι.
Αν δεν γνωρίζετε συνταγή για μπεσαμέλ, θα σας δώσω σε επόμενο άρθρο μου.
Βάζετε το ταψί σε μέτριο φούρνο (180ο ) και ψήνετε μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια, δηλαδή γύρω στα 40 λεπτά της ώρας.
Θα σας δώσω μια συνταγή για ψωμί με προζύμι χωριάτικο.
Η δυσκολία στη συνταγή αλλά και όλη η επιτυχία στη γεύση του, οφείλετε στην προμήθεια του προζυμιού.
Θα πρέπει να το προμηθευτείτε από κάποια νοικοκυρά στο χωριό που να έχει «πιάσει» παραδοσιακό προζύμι την ημέρα του Σταυρού, 14 Σεπτεμβρίου.
Υπάρχει Θρησκευτική και Επιστημονική εξήγηση, γιατί την ημέρα εκείνη το προζύμι πετυχαίνει, και κάνει το ψωμί πολύ ωραίο, αλλά αυτήν θα σας την αναλύσω στο μέλλον.
Παίρνετε λοιπόν την ανάλογη ποσότητα από το προζύμι που έχει γίνει (για ένα καρβέλι βάζετε μία χούφτα προζύμι περίπου) και το διαλύετε σε 1 ποτήρι χλιαρό νερό. Στη συνέχεια ρίχνετε μέσα λίγο-λίγο κίτρινο αλεύρι και ανακατεύετε με ξύλινη κουτάλα, μέχρις ότου γίνει πολύ σφιχτός χυλός.
Το βάζετε σε ζεστό μέρος και το αφήνετε να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. Αυτό ίσως πάρει αρκετές ώρες. Για να περάσει η ώρα σας μπορείτε να παίξετε poker. Συνήθως στα χωριά φτιάχνουν τον χυλό από την προηγούμενη το βράδυ, ώστε το πρωί να είναι έτοιμος ώστε να ζυμώσουν το ψωμί.
Βάζετε σε λεκάνη 1 κιλό αλεύρι περίπου και κάνετε γούβα στη μέση. Ρίχνετε εκεί 1 ποτηράκι του κρασιού ελαιόλαδο, 1 κουταλάκι αλάτι, 1 ποτήρι νερό χλιαρό, και το χυλό σας. Ανακατεύετε στην αρχή τα υλικά στη γούβα, να αναμειχθούν και στη συνέχεια ζυμώνετε μαζί με το αλεύρι να γίνει ζύμη σφικτή. Αν χρειαστεί ρίχνετε νερό ή αλεύρι ανάλογα.
Αφήνετε το ζυμάρι σε ζεστό μέρος σκεπασμένο με μάλλινη κουβέρτα να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σχεδόν σε όγκο. Ψήνετε στους 180ο βαθμούς για 1 ώρα περίπου.
Για να καταλάβετε ότι το ψωμί είναι έτοιμο, το χτυπάτε από κάτω, και πρέπει να ακούγετε κούφιο.
Καλή επιτυχία.
Υ.Γ. αν θέλετε από τη ζύμη, πριν τη βάλετε να φουσκώσει, κόβετε ένα κομμάτι και το κρατάτε στο ψυγείο για να έχετε την επόμενη φορά που θα ζυμώσετε, έτοιμο προζύμι.
Το κουνέλι είναι από τα πιο υγιεινά κρέατα, πλούσιο σε πρωτεΐνη με ελάχιστα λιπαρά.
Τρόποι για να το μαγειρέψετε υπάρχουν πολλοί, αλλά εγώ θα σας πω για την παραδοσιακή συνταγή στιφάδο.
Θα χρειαστείτε ένα κουνέλι περίπου δύο κιλά, κομμένο σε μερίδες, 1,5 κιλό κρεμμυδάκια ξερά μικρά (στο μέγεθος καρυδιού περίπου), 1 κουταλιά της σούπας πελτέ, 1 φλυτζάνι ξύδι, 3 φύλλα δάφνης, αλάτι, πιπέρι, 1 φλυτζάνι λάδι.
Έχετε δύο επιλογές μαγειρέματος. Η μία είναι να περάσετε από το τηγάνι τα κομμάτια το κουνέλι και τα κρεμμυδάκια και στη συνέχεια να τα σβήσετε με το ξύδι και να τα βάλετε στην κατσαρόλα να βράσουν, ρίχνοντας τα υπόλοιπα υλικά. Η άλλη, πιο υγιεινή, είναι να βάλετε όλα τα υλικά σε γάστρα, να ρίξετε και το μισό φλυτζάνι λάδι, να τη σκεπάσετε και να τη βάλετε στο φούρνο στους 180ο βαθμούς για 1,5-2 ώρες, έως ότου μείνει το φαγητό με τη σάλτσα του και ροδίσουν τα κρεμμυδάκια.
Μπορείτε να συνοδεύσετε το φαγητό με πατάτες τηγανιτές και κόκκινο κρασί.
Την επόμενη φορά θα σας δώσω και μία διαφορετική συνταγή που δοκίμασα στο casinoτου Λουτρακίου, και είναι ιδανική για αυτούς που τους πέφτει βαρύ το στιφάδο.
Πλένετε το ρύζι σε τρυπητό κάτω από τη βρύση 5-6 φορές και το ρίχνετε σε λεκανίτσα μαζί με τον κιμά, το κρεμμύδι, τον μαϊντανό, τα δύο ασπράδια των αυγών, αλάτι και πιπέρι. Ζυμώνεται όλα τα υλικά καλά.
Βάζετε το βούτυρο σε κατσαρόλα να λιώσει. Πλάθετε τον κιμά σε σχήμα στρογγυλό σε μέγεθος καρυδιού, και τα βάζετε σε κατσαρόλα σε σειρές. Όταν τελειώσουν τα σκεπάζετε με ζεστό νερό και τα βάζετε να βράσουν σε μέτρια φωτιά έως ότου μείνουν με λίγο ζουμί. Χτυπάτε τότε τους 2 κρόκους, προσθέτετε το χυμό του λεμονιού και ζουμί από το φαγητό και περιχύνετε τα γιουβαρλάκια με τη σάλτσα. Σβήνετε το μάτι και συνεχίζετε το βράσιμο με τη θερμότητα που έχει ακόμα η εστία, κάνοντας έτσι οικονομία στο ρεύμα.
Ανακινείτε την κατσαρόλα να πάει η σάλτσα παντού και να δέσει.
Σερβίρετε το φαγητό πασπαλίζοντας με φρεσκοκομμένο πιπέρι.
Το συγκεκριμένο φαγητό είναι μια λύση της στιγμής, ειδικά στις περιπτώσεις που δεν έχετε προλάβει να μαγειρέψετε. Καλή ώρα όπως εγώ, που γυρνάω αργά το βράδυ, μετά από μία εξαντλητική ημέρα στο digitalagency.
Η παρασκευή του είναι εύκολη και γρήγορη, ενώ το αποτέλεσμα έχει σημαντικές θρεπτικές ιδιότητες.
Θα χρειαστείτε φρέσκες ώριμες ντομάτες και αυγά
.
Υπολογίστε περίπου 5-6 μεγάλες ώριμες ντομάτες και 5-6 αυγά, για να φάνε τρία άτομα.
Η διαδικασία είναι απλή. Τρίβετε τις ντομάτες στον τρίφτη ή στο μπλέντερ, και τις βάζετε στο τηγάνι να βράσουν και να αποβάλουν τα ζουμιά τους. Τις αφήνετε για περίπου μισή ώρα, και στη συνέχεια ρίχνετε αλάτι, πιπέρι, λάδι και συνεχίζετε το βράσιμο για άλλα 5 λεπτά.
Σπάτε σε μπολ τα αυγά και τα χτυπάτε ελαφρά με το πιρούνι, να σπάσουν οι κρόκοι.
Τα αδειάζετε στο τηγάνι με την ντομάτα και ανακατέβαιτε να πάνε παντού. Αφήνετε να βράσει έως ότου ψηθούν τα αυγά.
Σερβίρετε ζεστό ή κρύο και συνοδεύετε πολύ ωραία με τυρί φέτα.
Για 80 κουλουράκια θα χρειαστείτε τα παρακάτω υλικά:
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα, 16 κουταλιές της σούπας κοφτές ζάχαρη, 2 ½ κουταλιές σούπας κοφτές βούτυρο γάλακτος, 16 κουταλιές της σούπας κοφτές γάλα, περίπου 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις, ½ κουταλάκι του γλυκού κανέλλα σκόνη, στη μύτη του κουταλιού του γλυκού μοσχοκάρυδο, στη μύτη του κουταλιού του γλυκού αλάτι, 4 κουταλάκια του γλυκού κοφτά μπέϊκιν πάουντερ, 3 αυγά.
Για το πασπάλισμα: 320 γραμ. ζάχαρη άχνη, 1 κουταλιά της σούπας κανέλλα.
Εκτέλεση χτυπάτε το βούτυρο με τη μισή ζάχαρη μέχρι να ασπρίσει πολύ καλά. Εν τω μεταξύ σε άλλο σκεύος χτυπάτε τα αυγά με την υπόλοιπη ζάχαρη και τα αδειάζετε στο βούτυρο με τη ζάχαρη. Προσθέτετε το γάλα και λίγο-λίγο το αλεύρι, στο οποίο έχετε ανακατέψει την πάουντερ, την κανέλλα, το μοσχοκάρυδο και το αλάτι.
Ζυμώνετε το μείγμα να γίνει μια ζύμη κανονική.
Την ανοίγετε σε φύλλο πάχους μισού εκατοστού και με φορμάκι ή ποτήρι κόβετε στρογγυλούς δίσκους.
Κατόπιν με μικρότερο φορμάκι ή ποτήρι κόβετε ένα στρογγυλό κομματάκι ζύμης στο κέντρο του δίσκου, ώστε να σχηματιστεί κύκλος.
Βάζετε το ελαιόλαδο στο τηγάνι να κάψει και ρίχνετε τους κύκλους να γεμίσουν μια στρώση. Αμέσως φουσκώνουν και παίρνουν το σχήμα ενός κανονικού κουλουριού. Τους γυρίζετε με δύο πηρούνια χωρίς να τους τρυπήσετε και προσέχετε να μην καούν. Όταν ρίξετε τους τελευταίους στο τηγάνι, σβήνετε το μάτι και τους αφήνετε να ψηθούν με την θερμότητα που έχει ήδη αποκτήσει το μάτι της ηλεκτρικής και ο πάτος του τηγανιού.
«Χαλβάς είσαι και φαίνεσαι». Θα την έχετε ακούσει αρκετές φορές αυτή τη φράση, η οποία λέγεται υποτιμητικά για κάποιο άτομο.
Δεν ξέρω όμως από πού και γιατί προέκυψε ως βρισιά.
Από την άλλη όμως γνωρίζω πολύ καλά τη συνταγή του χαλβά με σιμιγδάλι. Πολύ ωραίο σπιτικό γλυκό, χωρίς ιδιαίτερο κόστος παραγωγής. Έχει χαρακτηριστεί από παλιά ως το γλυκό των φτωχών.
Απίστευτο κι όμως αληθινό! Στο casinoτου Λουτρακίου, στο μπουφέ, έχω δοκιμάσει παραλλαγή αυτού του εξαιρετικού γλυκού.
Η εκδοχή του γλυκού που θα σας δώσω, είναι εμπλουτισμένη με ξηρούς καρπούς. Βέβαια εσείς αν δεν έχετε να βάλετε, μπορείτε να τον φτιάξετε με τα βασικά μόνο υλικά, και να έχει την ίδια επιτυχία.
Βάζετε το νερό με τη ζάχαρη, το μέλι και τα μυρωδικά να βράσουν για 2-3 λεπτά.
Αφαιρείτε τα μυρωδικά με τρυπητή κουτάλα και διατηρείτε το σιρόπι καυτό.
Σε άλλη κατσαρόλα, φαρδειά, βάζετε το λάδι να κάψει και ρίχνετε λίγο-λίγο το σιμιγδάλι, ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα διαρκώς. Το ανακατεύετε μέχρι να ξανθύνει και κατόπιν ρίχνετε τα καρύδια και τα κουκουνάρια. Εξακολουθείτε το καβούρδισμα, ανακατεύοντας συνέχεια σε σιγανή φωτιά, και όταν το σιμιγδάλι πάρει ένα καστανό χρώμα, τραβάτε την κατσαρόλα από τη φωτιά, ρίχνετε τις σταφίδες, ανακατεύετε και τέλος προσθέτετε το καυτό σιρόπι. Βάζετε την κατσαρόλα σε σιγανή φωτιά ν’ απορροφήσει το σιμιγδάλι το υγρό του.
Κατεβάζετε από τη φωτιά, ανακατεύετε καλά και το σκεπάζετε με καθαρή πετσέτα επί πέντε λεπτά. Κατόπιν φορμάρετε το χαλβά σε μεγάλη φόρμα ή σε ατομικά φορμάκια.
Ξεφορμάρετε όταν κρυώσει, σε πιατέλα, πασπαλίζετε με ζάχαρη και κανέλλα και σερβίρετε.
Την προηγούμενη βδομάδα «πεταχτήκαμε» με τον φίλο μου τον Τάσο στην Ιταλία με το αυτοκίνητό του τη νέα BMW X6 M.
Καταπληκτικό και άνετο αυτοκίνητο για ταξίδι τόσων πολλών χιλιομέτρων. Στη διαδρομή μου δόθηκε η ευκαιρία να το οδηγήσω για τη μισή σχεδόν απόσταση. Η εμπειρία ήταν μοναδική, αξίζει τα λεφτά του, για όσους βέβαια έχουν να τα διαθέσουν.
Στη Νάπολη όπου ήταν και η πρώτη μας στάση, καθίσαμε σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο με ζυμαρικά μαγειρεμένα σε όποια μορφή μπορείτε να φανταστείτε, και πίτσες φυσικά.
Εμείς βέβαια προτιμήσαμε να δοκιμάσουμε ένα πολύχρωμο σουφλέ με πένες το οποίο μας κέντρισε το ενδιαφέρον.
Πολύ ωραία γεύση, όχι βαρύ και με την ιδανική του υγρασία.
Ήταν λοιπόν φτιαγμένο από πολύχρωμες πένες, πιθανόν χειροποίητες, κομματάκια ζαμπόν πολύ καλής ποιότητας, μπέϊκον μακρόστενες λωρίδες, τυρί παρμεζάνα λιωμένη, και κρέμα γάλακτος. Επειδή ήταν ελαφρώς καυτερό πιθανολογώ ότι είχε ψιλοκομμένη μικρή κόκκινη καυτερή πιπεριά, την οποία συνηθίζουν οι Ιταλοί να χρησιμοποιούν στα φαγητά τους, και διακρινόταν ανάμεσα στις πένες.
Όταν επιστρέψαμε στην Ελλάδα επιχείρησα να φτιάξω το σουφλέ και το αποτέλεσμα ήταν αντάξιο των προσδοκιών μου.
Σας δίνω τη συνταγή για να δοκιμάσετε και εσείς να την φτιάξετε.
Μισοβράζετε ένα πακέτο πένες πολύχρωμες, τις σουρώνετε και τις αδειάζετε σε πυρέξ ταψί. Έχετε κόψει 10 φέτες χοντρές ζαμπόν σε μικρά τετραγωνάκια και το ανακατεύετε με τις πένες.
Στρώνετε στην επιφάνεια το μπέϊκον λωρίδες μέχρι να καλυφθεί το πυρέξ. Ρίχνεται πάνω από το μπέϊκον τυρί παρμεζάνα μέχρι να καλυφθεί (περίπου 300 γραμμάρια). Τέλος αδειάζετε στο πυρέξ να πάει παντού 500mlκρέμα γάλακτος, και αν θέλετε και 1 ποτήρι γάλα εβαπορέ. Στην δική σας προτίμηση είναι αν θα ψιλοκόψετε καυτερή φρέσκια πιπεριά.
Ψήνετε το σουφλέ στους 180 βαθμούς για περίπου μισή ώρα μέχρι να ροδίσει.
Η συνταγή αυτή δεν είναι η κλασική συνταγή που γνωρίζετε. Για την επιτυχία της απαιτεί τρυφερές και φρέσκιες μελιτζάνες τσακώνικες.
Οι τσακώνικες για όσους δεν γνωρίζουν είναι οι μακρόστενες, μωβ ανοιχτό χρώμα με άσπρες γραμμές μελιτζάνες.
Την άλλη ποικιλία την ονομάζουνε φλάσκες και είναι οι χοντρές στρογγυλές μαύρου χρώματος.
Τηγανιτές γίνονται κυρίως οι φλάσκες μελιτζάνες, σύμφωνα με την κλασική συνταγή.
Νοστιμότερες όμως, με τη συνταγή που σας δίνω παρακάτω, γίνονται οι τσακώνικες.
Χρειάζεστε μεσαίου μεγέθους μελιτζάνες τσακώνικες, ολόφρεσκες και τρυφερές.
Τις πλένετε, αφαιρείτε το κοτσάνι και τις κόβετε κατά μήκος σε λεπτές φέτες.
Βάζετε σε κατσαρόλα νερό να κοχλάσει και ρίχνετε μέσα τις μελιτζάνες να ζεματιστούν.
Προσοχή μην σας βράσουν και μαλακώσουν πολύ.
Τις βγάζετε και τις αφήνετε σε τρυπητό να στραγγίξουν από το πολύ νερό.
Φτιάχνετε κουρκούτι με αλεύρι, αλάτι και μπύρα, να σας βγει αραιό.
Βάζετε στο τηγάνι ελαιόλαδο να κάψει, να μην σας βγάλει καπνό.
Βουτάτε τις μελιτζάνες στο κουρκούτι και τις ρίχνετε στο τηγάνι να γεμίσουν μια στρώση.
Τηγανίζετε μέχρι να ροδίσουν και από τις δύο μεριές γυρνώντας τις. Προσοχή δεν θέλουν πολύ τηγάνισμα γιατί τις έχουμε ήδη ζεματίσει.
Τις βγάζετε σε απορροφητικό χαρτί και τις σερβίρετε ζεστές.
Μία πρόταση σερβιρίσματος είναι με κόκκινη σάλτσα ντομάτας που έχετε φτιάξει εσείς με φρέσκια ντομάτα, σκόρδο, κρεμμύδι, βασιλικό και λάδι. Βράζετε τα υλικά για 20 λεπτά σε δυνατή φωτιά και σβήνετε το μάτι.
Αφήνετε την κατσαρόλα σκεπασμένη πάνω στο μάτι για άλλα 10 λεπτά να συνεχίσει το βράσιμό της. Έτσι καταναλώνετε λιγότερη ενέργεια και έχετε οικονομία στο ηλεκτρικό ρεύμα.
Τη συνταγή αυτή την έχω συνδέσει με μοναδικές, καταπληκτικές στιγμές στη ζωή μου.
Κάθε χρόνο την φτιάχνει η μητέρα μου στην κοινή μας ονομαστική εορτή.
Τη θυμάμαι παλαιότερα, στην πήλινη λεκάνη, να «χτυπάει» με το χέρι της το βούτυρο γάλακτος με τη ζάχαρη, και να μοσκοβολάει όλο το σπίτι.
Αργότερα η διαδικασία αυτή αντικαταστάθηκε από το σύγχρονο μίξερ.
Θα μου πείτε αντίστοιχα παλαιότερα στα δικά μας μαθητικά χρόνια κάναμε πράξεις με χαρτί και μολύβι και σήμερα στα σχολεία έχουν laptop.
Έτσι είναι η εξέλιξη των πραγμάτων.
Σημειώστε λοιπόν τη συνταγή και στην πρώτη ευκαιρία εκτελέστε την, και απολαύστε και εσείς αυτό το αυθεντικό γλυκό ταψιού με σιρόπι.
Τα υλικά που θα χρειαστείτε για ένα ταψί κανονικού μεγέθους είναι τα εξής:
8 φλυτζάνια του τσαγιού καρυδόψιχα, αλεσμένη πολύ ψιλή,
6 φλυτζάνια αλεύρι σκληρό, κοσκινισμένο για να αφρατέψει,
1 φλυτζάνι βούτυρο γάλακτος,
4 φλυτζάνια ζάχαρη,
16 αυγά,
2 κουταλάκια του γλυκού κανέλλα σκόνη,
2 κουταλάκια του γλυκού μπέϊκιν πάουντερ,
1 ποτηράκι του κρασιού κονιάκ,
1 φλυτζάνι καρύδια χονδροκοπανισμένα,
Για το σιρόπι:
6 φλυτζάνια νερό
8 φλυτζάνια ζάχαρη
1 ξυλάκι κανέλλας
1 ποτηράκι του κρασιού κονιάκ
Εκτέλεση
Σπάτε τα αυγά και ξεχωρίζετε τους κρόκους από τα ασπράδια.
Χτυπάτε στο μίξερ τα ασπράδια να γίνουν μαρέγκα σφικτή. Προσοχή κατά το διαχωρισμό των ασπραδιών από τους κρόκους, να μην σας πέσει σταγόνα κρόκου στα ασπράδια γιατί δεν θα σας πετύχει η μαρέγκα. Τη βάζετε στο ψυγείο.
Χτυπάτε τους κρόκους με τη ζάχαρη πολύ καλά και τους αφήνετε στην άκρη.
Τέλος χτυπάτε στο μίξερ το βούτυρο γάλακτος καλά και στη συνέχεια προσθέτετε τους κρόκους χτυπημένους με τη ζάχαρη.
Ρίχνετε την κανέλλα και το κονιάκ στο μίγμα και συνεχίζετε το χτύπημα για λίγο ακόμα. Εν τω μεταξύ έχετε ανακατέψει σε λεκάνη το αλεύρι με την μπέϊκιν πάουντερ και την καρυδόψιχα.
Σταματάτε το χτύπημα στο μίξερ και ανακατεύοντας απαλά, με ξύλινη κουτάλα, ρίχνετε στο μίγμα την μαρέγκα εναλλάξ με το αλεύρι με την καρυδόψιχα.
Αδειάζετε σε κανονικού μεγέθους ταψί βαθύ, γιατί φουσκώνει αρκετά, το οποίο το έχετε περάσει με το πινέλο βούτυρο.
Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο για περίπου μία ώρα.
Πριν βγάλετε το ταψί από το φούρνο, το δοκιμάζετε αν έχει ψηθεί σωστά στο κέντρο, τρυπώντας το με μία πιρούνα. Αν η πιρούνα βγει καθαρή και στεγνή τότε είναι έτοιμο.
Αν η πιρούνα βγει υγρή με υπολείμματα ζύμης, τότε θέλει λίγο ακόμα ψήσιμο.
Δέκα λεπτά πριν βγάλετε το ταψί, έχετε βάλει στην κατσαρόλα τα υλικά για το σιρόπι εκτός από το κονιάκ. Το βράζετε για 5 λεπτά και όταν το σβήσετε ρίχνετε το κονιάκ. Βγάζετε το ταψί από το φούρνο, κόβετε το γλυκό σε κομμάτια σχήματος ρόμβου και το περιλούετε με το καυτό σιρόπι να πάει παντού.
Το ζεστό σιρόπι πρέπει να πέσει στη ζεστή καρυδόπιτα.
Μετά από δύο μέρες αν δεν έχει φαγωθεί το γλυκό, πρέπει να το διατηρήσετε στο ψυγείο για να μην χαλάσει.
Τη συνταγή αυτή την πήρα από μία ταβέρνα που είχαμε πάει για φαγητό στις διακοπές.
Είναι, μέχρι τώρα, οι καλύτεροι κολοκυθοκεφτέδες που έχω φάει σε μαγαζί.
Ευτυχώς ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, ο κύριος Σπύρος, δεν είχε κανένα πρόβλημα να μου δώσει τη συνταγή.
Έτσι και εγώ για να τον ευχαριστήσω του υποσχέθηκα να τον επισκεφτούμε για φαγητό με την παρέα μου, όταν ξανακατέβουμε στο casino.
Σας δίνω λοιπόν τη συνταγή, ώστε να γευτείτε και εσείς την υπέροχη αυτή λιχουδιά.
Θα χρειαστείτε:
6, μεσαία σε μέγεθος, κολοκύθια φρέσκα.
3 αυγά
200 γραμμάρια τυρί φέτα
250 γραμμάρια τυρί τριμμένο (παρμεζάνα)
Φρυγανιά τριμμένη (όσο χρειαστεί)
½ φλυτζάνι μαϊντανό ψιλοκομμένο
3-4 φυλλαράκια δυόσμο φρέσκο ψιλοκομμένο.
Αλάτι, πιπέρι.
Αλεύρι για το τηγάνισμα.
Εκτέλεση:
Πλένετε τα κολοκύθια και τα τρίβετε στον τρίφτη, στις ψιλές τρύπες, να βγαίνουν ψιλοκομμένα σαν φιδές.
Τα αλατίζετε και τα αφήνετε λίγο να βγάλουν τα υγρά τους περίπου 20 λεπτά.
Στη συνέχεια τα στύβετε και τα βάζετε σε λεκανίτσα. Ρίχνετε μέσα τα αυγά, τη φέτα τριμμένη με τα δάκτυλα, την παρμεζάνα, τον μαϊντανό, το δυόσμο, και το πιπέρι.
Ανακατεύετε τα υλικά να γίνουν ομοιόμορφο μίγμα. Προσθέτετε φρυγανιά τριμμένη στο μίγμα ώστε να μην έχει υγρά και να μπορεί να ζυμωθεί σε μικρά στρογγυλά μπαλάκια.
Η επιτυχία στους κολοκυθοκεφτέδες εξαρτάτε από την υφή του μίγματος. Δεν πρέπει να είναι πολύ σφιχτό, ούτε να διαλύεται όταν το ρίξουμε στο λάδι.
Βάζουμε σε μία φριτέζα ή σε κατσαρόλα αρκετό λάδι, ελαιόλαδο, και το ζεσταίνουμε να κάψει.Πριν βγάλει καπνό, ρίχνουμε μέσα τα μπαλάκια ελαφρώς αλευρωμένα.Τα ψήνουμε να ροδίσουν αρκετά.
Προσοχή να μην μαυρίσουν.
Τα βγάζουμε σε πιατέλα στρωμένη με απορροφητικό χαρτί.
Θα σας δώσω μια συνταγή για καταπληκτικό μεζέ από ψάρι, με τον οποίο μπορείτε να συνοδεύσετε το ούζο, το κρασί σας, η κάποιο φαγητό όπως φακές, φασόλια κ.α.
Είναι ο κατάλληλος μεζές για να αντικαταστήσει το μεζέ της ρέγκας, της παστής σαρδέλας η γαύρου, σε όσους έχουν πρόβλημα με το αλάτι.
Διαλέγετε φρεσκότατο γαύρο, ψιλό, περίπου μισό κιλό ή όσο θέλετε, αναλόγως την ποσότητα που θέλετε να φτιάξετε.
Του αφαιρείτε τα κεφάλια και τα εντόσθια και τον πλένετε.
Στη συνέχεια τον βάζετε σε ένα δοχείο φαρδύ και τον απλώνετε σε μία στρώση, να καλύψει τον πάτο. Ρίχνετε στο δοχείο ξύδι ώστε να καλύψει τον γαύρο και τον αφήνετε 8 ώρες να «γίνει».
Μετά τις 8 ώρες παίρνετε ένα γαύρο και προσπαθείτε να τον ανοίξετε στη μέση και να αφαιρέσετε το κόκαλο. Αν το κόκαλο βγαίνει εύκολα και το κρέας του γαύρου έχει γίνει άσπρο τότε είναι έτοιμος, και συνεχίζετε να αφαιρείτε το κόκαλο από όλα τα γαυράκια.
Αν το κόκαλο δεν ξεκολλήσει εύκολα, τότε ο γαύρος πρέπει να παραμείνει και άλλο στο ξύδι. Προσοχή μην παραμείνει ο γαύρος παραπάνω από όσο πρέπει στο ξύδι γιατί θα γίνει λιώμα.
Αφού τελειώσουμε το καθάρισμα, βάζουμε τα καθαρισμένα φιλέτα γαύρου σε ένα δοχείο, στρώση-στρώση και ενδιάμεσα ρίχνουμε λάδι, σκόρδο κομμένο σε φλοίδες, ψιλοκομμένο μαϊντανό, πιπέρι και ελάχιστο αλάτι.
Τα διατηρούμε στο ψυγείο σκεπασμένα για να μην ξεραίνονται.
Την ίδια συνταγή μπορείτε να την εφαρμόσετε αντίστοιχα για σαρδέλες ψιλές. Εκεί όμως θα πρέπει να τις αφήσετε παραπάνω στο ξύδι για να «γίνουν» και να ξεκολλήσει το κόκκαλο.
Δοκιμάστε τη συνταγή και σερβίρετε το γαύρο στην παρέα σας, σίγουρα θα μείνουν ενθουσιασμένοι.
Θα πρέπει τώρα να σας αφήσω γιατί έχω αργήσει. Πάω στην αντιπροσωπεία του μίνι για να δοκιμάσω το αυτοκίνητο που σκέφτομαι να αγοράσω, το νέο mini cooper cabrio.
Το απόγευμα του Σαββάτου κανονίζαμε με την παρέα μας να πάμε θέατρο.
Μαζευτήκαμε νωρίτερα όλοι στο σπίτι μου, να τσιμπήσουμε κάτι ελαφρύ πριν ξεκινήσουμε για τη θεατρική παράσταση «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη, με το θίασο του Θύμιου Καρακατσάνη, σε υπαίθριο Θέατρο στην επαρχία.
Ο χρόνος μας περιορισμένος, καθότι μεσολαβούσε και η διαδρομή μέχρι την επαρχία.
Σκέφτηκα λοιπόν να μαγειρέψω την πιο απλή και γρήγορη συνταγή με ελάχιστα λιπαρά και πλούσια σε πρωτεΐνη.
Αυτό το απλό γεύμα, συνοδεία από χωριάτικη σαλάτα, είναι ικανό να σας «κρατήσει» μέχρι το τέλος της ημέρας.
Χρειάστηκα ένα αντικολητικό τηγάνι, φιλέτο στήθος κοτόπουλο κομμένο σε μπουκιές, δύο κουταλιές λάδι, μία κουταλιά μουστάρδα νωπή, μία κουταλιά μέλι, αλάτι και πιπέρι.
Έβαλα το τηγάνι να κάψει και έριξα μέσα τις μπουκιές το κοτόπουλο, ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα, να ροδίσουν.
Στη συνέχεια πρόσθεσα στο τηγάνι το λάδι, τη μουστάρδα, αλάτι και πιπέρι . Ανακάτεψα, να πάει η μουστάρδα ομοιόμορφα σε όλες τις μπουκιές, σκέπασα το τηγάνι με το γυάλινο καπάκι του, και το άφησα να ψηθεί για 10΄λεπτά.
Το τραπέζι είχε ήδη ετοιμαστεί από τις γυναίκες και περίμενε να πέσει η κουταλιά το μέλι στο τηγάνι με τις μπουκιές.
Αφού έγινε και αυτό ήμασταν έτοιμοι να απολαύσουμε το μεζέ με τη γλυκόξινη γεύση.
Έμειναν όλοι ενθουσιασμένοι. Δοκιμάστε τη συνταγή και εσείς, και πείτε τη γνώμη σας.
Η ώρα της αναχώρησης για το θέατρο είχε φτάσει. Έμενε να επιβιβαστούμε στο γρηγορότερο αμάξι της παρέας, το BMW X6 M του Τάσου, και να «απογειωθούμε» για το αρχαίο θέατρο.
Εκεί είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τον καταπληκτικό Θύμιο Καρακατσάνη με το θίασό του.
Παραλία, ουζερί, μόλις έχω τελειώσει το απογευματινό μπάνιο και έχω κάτσει με την παρέα μου να απολαύσω τους μεζέδες που προσφέρειτο μεζεδοπωλείο της περιοχής.
Ψαράκι ψιλό, χταποδάκι στα κάρβουνα, σαλάτα χωριάτικη, πιπεριές τηγανιτές, καλαμαράκιακαι όλα τα υπόλοιπα σχετικά είδη μαζί με καραφάκι ούζο, έχουν γεμίσει το τραπέζι.
Ο SEOMasterτης παρέας, ο φίλος μας ο Γιώργος είχε την καταπληκτική ιδέα να παραγγείλει γαρίδες σαγανάκι.
Συμφωνήσαμε όλοι στην ιδέα του και είπαμε να γευτούμε αυτή την επιλογή.
Δυστυχώς το αποτέλεσμα ήταν μέτριο, λίαν επιεικώς.
Προς αποζημίωση της κακής γεύσης, που πήραμε όλοι στην παρέα από το συγκεκριμένο μεζέ, αποφάσισα να τους καλέσω την επόμενη μέρα στο σπίτι μου, και να τους μαγειρέψω την δική μου συνταγή για γαρίδες σαγανάκι.
Έμειναν όλοι ενθουσιασμένοι με τη συνταγή αυτή.
Μπορείτε και εσείς να την φτιάξετε εύκολα και γρήγορα.
Το μόνο που πρέπει να προσέξετε, για να έχετε το επιθυμητό καταπληκτικό αποτέλεσμα, είναι να αγοράσετε φρέσκες γαρίδες, οι κατεψυγμένες καλής ποιότητας.
Το μέγεθος της γαρίδας δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της συνταγής. Προτιμήστε καλλίτερα μεσαίο μέγεθος .
Θα χρειαστείτε ένα τηγάνι μεγάλο μέγεθος, 1 κιλό γαρίδες, ½ φλυτζάνι λάδι, 1 φλυτζάνι συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας, αλάτι, πιπέρι, περίπου μισό κιλό φέτα, 1 φλυτζανάκι του καφέ ούζο, ψιλοκομμένο μαϊντανό για το γαρνίρισμα.
Βάζετε στο τηγάνι το λάδι να ζεσταθεί αρκετά, όχι να βγάζει καπνό. Ρίχνεται μέσα τις γαρίδες, τόση ποσότητα ώστε να γεμίσει μια στρώση, και τις τσιγαρίζετε να αλλάξουν χρώμα.
Στη συνέχεια ρίχνετε το χυμό της ντομάτας, αλάτι, πιπέρι και τις αφήνετε 15 λεπτά να δέσει η σάλτσα.
Κατόπιν με τα χέρια διαλύετε τη φέτα σε κομμάτια και τη ρίχνετε στο τηγάνι. Το αφήνετε 2 λεπτά και ανακατεύετε κουνώντας το τηγάνι.
Τέλος ρίχνετε το ούζο και σβήνετε το μάτι. Το αφήνετε πάνω στο μάτι για 5 λεπτά, και μετά σερβίρετε πασπαλίζοντας ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Φυσικά οι γαρίδες σαγανάκι πρέπει να συνοδεύονται και από την ανάλογη παρέα σε μέρος με καταπληκτική θέα για τις απολαύσετε ακόμα πιο πολύ.
Μισοβράζετε τα μακαρόνια σε μπόλικο νερό στο οποίο έχετε ρίξει αλάτι, στο μισό χρόνο από αυτόν που αναφέρει η συσκευασία τους.
Τα σουρώνετε και τα αδειάζετε στο ταψί. Ρίχνετε τόσα ώστε να καλύψουν σε ύψος λίγο παραπάνω από τη μέση του ταψιού.
Εν τω μεταξύ βάζετε στην κατσαρόλα το λάδι να ζεσταθεί, ρίχνεται το κρεμμύδι, περασμένο στο μπλέντερ, να μαραθεί.
Στη συνέχεια ρίχνετε τον κιμά και ανακατεύετε έως ότου χάσει το χρώμα του ωμού κρέατος και σκουρύνει. Σβήνετε τον κιμά με 1 ποτηράκι του κρασιού λευκό κρασί.
Στη συνέχεια ρίχνετε τον πελτέ διαλυμένο σε ένα ποτήρι νερό ή τις ντομάτες περασμένες στο μπλέντερ και ανακατεύετε.
Ρίχνετεαλάτι, πιπέρι, τη ζάχαρη και λίγο μοσχοκάρυδο τριμμένο.
Βράζετε τον κιμά συνολικά για μία περίπου ώρα σε μέτρια προς σιγανή φωτιά.
Αν πιεί το νερό του, συμπληρώνουμε κατά τη διάρκεια του βρασίματος.
Πρέπει ο κιμάς όταν τον σβήσουμε να έχει αρκετό ζουμί, γιατί θα μας χρειαστεί για να «ποτίσουν» τα μακαρόνια στο ταψί και να μην είναι στεγνά και κολλημένα όταν βγει το παστίτσιο από το φούρνο.
Αδειάζετε τον κιμά με το ζουμί του στο ταψί που έχετε βάλει τα μακαρόνια και τον στρώνετε να πάει σε όλη την επιφάνεια.
Τέλος ετοιμάζετε την κρέμα μπεσαμέλ ως εξής:
Βάζετε το γάλα στην κατσαρόλα στην αρχή σε δυνατή φωτιά για να ζεσταθεί, ενώ παράλληλα ρίχνεται μέσα το αλεύρι και ανακατεύετε με το σύρμα αυγών για να μην σβολιάσει.
Όταν αρχίσει ελαφρώς να πήζει το μίγμα, χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια για να μην σας κολλήσει στον πάτο η κρέμα.
Όταν γίνει σαν κρέμα, όχι πολύ πηκτή (γιατί ψήνετε στο φούρνο και γίνετε σαν ψωμί), το κατεβάζετε από τη φωτιά και ανακατεύοντας συνεχώς ρίχνετε τα αυγά ελαφρώς χτυπημένα, την παρμεζάνα τριμμένη, λίγο αλάτι, πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο.
Αν η μπεσαμέλ σας γίνει πηκτή, τότε μπορείτε να την αραιώσετε με λίγο γάλα χλιαρό, ανακατεύοντας συνέχεια.
Αδειάζετε την κρέμα μπεσαμέλ στο ταψί πάνω στον κιμά με προσοχή να μην ανακατευτεί με τον κιμά. Ρίχνετε λίγο μοσχοκάρυδο τριμμένο επάνω στη μπεσαμέλ.
Επίσης αν το προτιμάτεπασπαλίζετε στο ταψί πάνω στην μπεσαμέλ λίγο τριμμένο τυρί. Εγώ δεν το προτιμώ γιατί «αρπάζει» το τυρί και μαυρίζει ώσπου να ψηθείσωστά το παστίτσιο.
Βέβαια μπορείτε να πασπαλίσετε με γαλέτα (τριμμένη φρυγανιά) για να το προστατέψετε από το «άρπαγμα», αλλά αυτό είναι θέμα γούστου του καθενός.
Ψήνετε το παστίτσιο στους 180-200 βαθμούς για 45΄λεπτά με 1 ώρα αναλόγως το φούρνο.
Προσέχετε να μην σας καεί από επάνω, ή σκουρύνει πολύ.
Καλό είναι να το βγάλετε όταν συμπληρωθείπερίπου η ώρα του και έχει «πάρει» ένα ροδοκόκκινο χρώμα.
Επίσης σημαντικό είναι να σβήσετε το φούρνο σας όταν συμπληρωθούν τα 40 λεπτά.
Έτσι το παστίτσιο θα συνεχίσει να ψήνετε για αρκετή ώρα ακόμα, ενώ θα γλιτώσετε χρήματα από την οικονομία στο ρεύμα.
Ονομασία για το γλυκό που θα σας δώσω δε γνωρίζω γιατί είναι έμπνευση της στιγμής.
Είναι ένα πολύ δροσιστικό και απολαυστικό γλυκό με λίγες θερμίδες σε σχέση με τα υπόλοιπα. Μπορείτε να το ονομάσετε καλοκαιρινή τούρτα με ελάχιστα λιπαρά.
Είναι πολύ εύκολη συνταγή και έτσι μπορεί να τη φτιάξει κανείς χωρίς να έχει ιδιαίτερες γνώσεις ζαχαροπλαστικής.
Θα χρειαστείτε ψωμί του τοστ, φρέσκο γάλα, 3 φακελάκια κρέμα αραβοσίτου Γιώτη, 4 φακελάκια ζελέ σκόνη, 2 κονσέρβες κομπόστα ροδάκινο.
Σε ένα σκεύος παραλληλόγραμμο, ταψί, πλαστικό δοχείο, ή ταπερ, μεσαίο μέγεθος, τοποθετείτε στον πάτο του τις φέτες του τοστ, σε μία στρώση, να καλύπτουν όλη την επιφάνεια. Σε όσα σημεία μένει κενό το καλύπτετε με αντίστοιχα κομμάτια από το ψωμί του τοστ.
Αφού τελειώσει το στρώσιμο του τοστ, το περιχύνουμε με το σιρόπι από την κονσέρβα ροδάκινο που έχουμε πάρει. Ρίχνουμε τόσο σιρόπι ώστε να μουσκέψει το ψωμί ελαφρώς και όχι να πλημμυρήσει με το σιρόπι.
Το βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει.
Στη συνέχεια με τα τρία φακελάκια κρέμα Γιώτης άνθος αραβοσίτου, φτιάχνουμε την κρέμα με το γάλα, σύμφωνα με τις οδηγίες που αναφέρει το φακελάκι.
Αδειάζουμε την κρέμα στο δοχείο μας, πάνω από το ψωμί του τοστ, σιγά-σιγά ώστε να μην ανακατευτεί με το ψωμί και ανέβει στην επιφάνεια.
Το βάζουμε πάλι στο ψυγείο αφού πρώτα το αφήσουμε να κρυώσει η κρέμα. Το αφήνουμε στο ψυγείο 4 ώρες.
Κατόπιν φτιάχνουμε τέσσερα φακελάκια ζελέ με γεύση της αρεσκείας μας (ο καλύτερος συνδυασμός είναι φράουλα ή κεράσι).
Το κάθε πακέτο ζελέ έχει μέσα δύο φακελάκια, άρα θα χρειαστείτε δύο πακέτα. Το ζελέ το φτιάχνεται όπως αναφέρουν οι οδηγίες στο κουτί του.
Έχουμε βγάλει το γλυκό από το ψυγείο και έχουμε τοποθετήσει επάνω στην κρέμα την κομπόστα ροδάκινο σε κομματάκια ή ολόκληρα τα μισά μέρη του ροδάκινου.
Τέλος ρίχνουμε το ζελέ από την κατσαρόλα επάνω στην κρέμα και στα κομμάτια του ροδάκινου, με προσοχή, μέχρι να τα καλύψει.
Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο και το αφήνουμε άλλες τέσσερις ώρες να παγώσει και να πήξει το ζελέ.
Σερβίρεται σε τετράγωνα κομμάτια, με γαρνίρισμα σαντιγί αν θέλετε.
Όπως σας είχα υποσχεθεί, ήρθε η στιγμή για την αυθεντική συνταγή έκπληξη, λικέρ Βύσσινο ή λικέρ Cherryή αλλιώς βύσσινο ποτό.
Καθυστέρησα λίγο παραπάνω να την ανεβάσω γιατί έλειψα μία εβδομάδα για «ειδικό σκοπό». Με πρόταση έκπληξη, ο κολλητός μου, με κάλεσε να γυρίσουμε την Πελοπόννησο με το νέο του αυτοκίνητο. Τελικά αν και δεν τα συμπαθούσα τα μίνι, μετά την περιοδεία μας με το νέο miniCountryman, σχεδόν σε όλα τα βουνά της Πελοποννήσου, τα συμπάθησα. Πολύ δυνατό αυτοκίνητο, δεν «μάσησε» σε καμία ανάβαση. Αν και «μίνι» το συγκεκριμένο μοντέλο είναι ευρύχωρο.
Μπράβο κολλητέ! Πολύ καλή επιλογή.
Η συνταγή λοιπόν προέρχεται από τη γιαγιά, η οποία την έφτιαχνε κάθε καλοκαίρι με το φρέσκο βύσσινο.
Το λικέρ αυτό είναι κατάλληλο για τις κρύες μέρες του Χειμώνα. Σε ζεσταίνει, σε τονώνει , και σου αφήνει μια ευχάριστη αίσθηση στο στόμα.
Θα χρειαστείτε φρέσκο βύσσινο, δύο κιλά είναι αρκετό για να βγει αρκετή ποσότητα λικέρ.
Υλικά :
2 κιλά Βύσσινο
2 κιλά ζάχαρη
1 λίτρο Οινόπνευμα (για Ποτό)
1 λίτρο Κονιάκ 5 Αστέρων
10 γαρύφαλλα
1 ξυλαράκι κανέλα
Εκτέλεση
Πλένετε το βύσσινο και μετά το καθαρίζετε από τα τσουνιά και τα φύλλα του.
Με το ειδικό εργαλείο, που έχω αναφέρει στο βύσσινο γλυκό, αφαιρείτε τα κουκούτσια.
Έχετε ένα αρκετά μεγάλο βάζο το οποίο να κλείνει αεροστεγώς, και ρίχνετε μέσα το βύσσινο και από πάνω ρίχνετε τη ζάχαρη.
Τοποθετείτε το βάζο σε εξωτερικό χώρο, να το βλέπει το ήλιος όσο το δυνατόν περισσότερο. Το αφήνετε εκεί για περίπου 1 με 2 μήνες, ενώ το ανακινείτε τακτικά ώστε να λιώσει η ζάχαρη.
Μετά από 1 με 2 μήνες ανοίγετε το βάζο και προσθέτετε το οινόπνευμα, τα γαρύφαλλα, την κανέλα και το μισό κονιάκ.
Το ξανακλείνετε αεροστεγώς και το βάζετε πάλι στον ήλιο για 15 ημέρες περίπου.
Στη συνέχεια αδειάζετε το λικέρ από το βάζο σε άλλο δοχείο και προσθέτετε από το υπόλοιπο κονιάκ τόση ποσότητα όση χρειάζεται για να μην είναι το ποτό ούτε πολύ πηκτό ούτε πολύ αραιό .
Μπορεί να χρειαστεί να βάλετε όλο το υπόλοιπο κονιάκ. Δοκιμάζετε το λικέρ και αναλόγως το γούστο σας προσθέτετε λιγότερο ή περισσότερο κονιάκ.
Αν δείτε ότι το λικέρ είναι θολό και όχι διαυγές, τότε θα χρειαστεί να το φιλτράρετε με ειδικό χαρτί-φίλτρο για λικέρ. Εναλλακτικά μπορείτε να το φιλτράρετε με τον εξής πρακτικό τρόπο:
Το αφήνεται στο δεύτερο βάζο, χωρίς τα βύσσινα 2-3 ημέρες ή όσο χρειαστεί ώστε να κατακαθίσει ο πολτός και να «καθαρίσει». Τότε το αδειάζετε προσεκτικά σε μπουκάλι προσέχοντας να μην ανακατευτεί το κατακάθι που είναι στον πάτο.
Άλλη λύση είναι να το περάσετε από τουλπάνι ψιλό, διπλωμένο στα τέσσερα για καλύτερο φιλτράρισμα.
Τα βύσσινα δεν τα πετάτε. Μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε με διάφορους τρόπους, όπως:
Να βάζετε από ένα βύσσινο μέσα στο λικέρ που σερβίρετε
Να φτιάξετε σοκολατάκια με γέμιση βύσσινο
Να φτιάξετε τούρτα Black Forest
Να τα χρησιμοποιήσετε όπου αλλού θέλετε για γαρνίρισμα
Απογευματάκι καλοκαιρινό & ενώ βρισκόμουν στη βεράντα του σπιτιού της φίλης μου, αραχτός σε μια αιώρα να αγναντεύω το ηλιοβασίλεμα, της έρχεταιη φαεινή ιδέα να «πεταχτούμε» στο Λουτράκι.
«Να πάμε για βραδινό μπανάκι και ύστερα να δοκιμάσουμε την τύχη μας στο casino» μου λέει μες την τρελή χαρά.
«Να λείπει το βύσσινο, δεν το κουνάω από εδώ με τέτοια κούραση που έχω, όσο για την τύχη μου… την είδα με ‘σένα» της απαντάω αστειευόμενος για το τελευταίο.
«Βύσσινο; Τι μου θύμησες! Θυμάσαι πέρσι εκείνο το καταπληκτικό γλυκό βύσσινο που μας είχε κεράσει η θεία σου;» μου λέει εκείνη.
«Και βέβαια το θυμάμαι , αφού της είχα ζητήσει και μου είχε δώσει τη συνταγή» λέω εγώ.
Για να μην πολυλογώ, στο Λουτράκι εκείνο το βράδυ δεν πήγαμε, αλλά έψαξα και βρήκα τη συνταγή της θείας.
Η συνταγή αυτή προέρχεται από τη γιαγιά της που καταγόταν από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας . Φανταστείτε λοιπόν τι καταπληκτικό γλυκό θα φτιάξετε με τέτοια συνταγή.
Θα πρέπει μόνο να προλάβετε να αγοράσετε βύσσινο γιατί τώρα είναι η εποχή του.
Εγώ πάντως βρήκα στη λαϊκή, και όπως μου είπε ο παραγωγός σε μια εβδομάδα δεν θα υπάρχει άλλο βύσσινο στην αγορά.
Δοκίμασα τη συνταγή της θείας και το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο, ίσως το ωραιότερο γλυκό του καλοκαιριού.
Σας γράφω τη συνταγή ανά κιλό, η οποία δεν είναι δύσκολη, αλλά θέλει προσοχή στο βράσιμο.
Υλικά :
·1 κιλό Βύσσινο (καθαρισμένο, χωρίς τα κουκούτσια)
·1 κιλό ζάχαρη
·1/2 ποτήρι νερό
·1/2 κουταλάκι του γλυκού χυμό λεμονιού
Θα χρειαστείτε ένα ειδικό εργαλείο για την αφαίρεση των κουκουτσιών από τα βύσσινα.
Αυτό μπορείτε να το βρείτε σχετικά εύκολα στα καταστήματα που πουλάνε οικιακά σκεύη και εργαλεία.
Εκτέλεση
Πρώτα πλένετε το βύσσινο σε λεκάνη με άφθονο νερό, κατόπιν αφαιρείτε με τα χέρια τα τσουνιά με τα φύλλα.
Στη συνέχεια, έχοντας προμηθευτεί το εργαλείο, αφαιρείτε το κουκούτσι από ένα-ένα τα βύσσινα (κουράγιο).
Όταν τελειώσετε και αφού έχετε μαζέψει σε λεκάνη όλο το βύσσινο ξεκουκουτσιασμένο, θα πρέπει να είναι 1 κιλό, το βάζετε σε κατσαρόλα και ρίχνετε τη ζάχαρη και το νερό.
Επειδή το βύσσινο φουσκώνει κατά το βράσιμό του, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μεγάλη κατσαρόλα (το βύσσινο με τη ζάχαρη να είναι τουλάχιστον 4-5 δάχτυλα πιο κάτω από τα χείλη της κατσαρόλας).
Βράζετε το βύσσινο σε δυνατή φωτιά, στην αρχή, μέχρι να αρχίσει να φουσκώνει.
Όταν αρχίσει να φουσκώνει και να κάνει τον χαρακτηριστικό αφρό της ζάχαρης (μελάσα) χαμηλώνετε λίγο τη φωτιά, έτσι ώστε να προλάβετε να το ξαφρίσετε.
Το ξάφρισμα γίνεται με την τρυπητή κουτάλα. Περνώντας την πάνω από τα βύσσινα μαζεύουμε, λίγο-λίγο κάθε φορά, τον αφρό που δημιουργείτε.
Όταν δείτε ότι δεν βγαίνει άλλος αφρός τότε δυναμώνετε τη φωτιά και ανακατέβετε το γλυκό με ξύλινη κουτάλα, αραιά και που, μέχρι να γίνει.
Εδώ είναι το δύσκολο κομμάτι ,αλλά και η επιτυχία του γλυκού.
Θα πρέπει να προσέξετε να μην παραβράσει γιατί θα «καεί» με αποτέλεσμα να βγει σκούρο το γλυκό (αντί να έχει το ανοιχτό βυσσινί χρώμα το σιρόπι, να έχει σκούρο βυσσινί προς το καφέ χρώμα), και έτσι να αλλοιωθεί το άρωμα και η γεύση του.
Πόσο χρόνο θα το βράσετε δεν μπορώ να σας πω ακριβώς, γιατί αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες (ένταση «ματιού», ποσότητα υγρού, χρόνος ξαφρίσματος, σωστή αναλογία καρπού-ζάχαρης-νερού κλπ.)
Χοντρικά υπολογίστε από την ώρα που θα αρχίσει να φουσκώνει, μισή ώρα περίπου βράσιμο.
Αν φτιάξετε παραπάνω δόσεις σε μία κατσαρόλα, τότε ο χρόνος όλης της διαδικασίας αλλάζει.
Επίσης θα πρέπει το σιρόπι να μην είναι αραιό, ούτε πολύ πηκτό. Αυτό το δοκιμάζετε ως εξής:
Βουτάτε την ξύλινη κουτάλα στην κατσαρόλα, την ώρα που βράζει, και την τραβάτε έξω, προς τα πάνω στο ύψος των ματιών. Παρατηρείτε πόσο γρήγορα στάζει από την κουτάλα το σιρόπι που έχει επάνω της. Αν στάζει γρήγορα και με συνεχόμενη ροή, τότε θέλει ακόμα βράσιμο. Αν στάξει για 4-5 φορές διακεκομμένα και μετά πήξει, τότε μάλλον θέλει σβήσιμο.
Προσοχή! Το γλυκό όταν κρυώσει πήζει περισσότερο απ’ ότι δείχνει όταν είναι ζεστό!
Καλή επιτυχία!
Πρόταση σερβιρίσματος :
Παγωτό καϊμάκι και επάνω βύσσινο γλυκό.
Αν σας πετύχει ετοιμαστείτε για αυθεντική συνταγή έκπληξη, πάλι με Βύσσινο, που λίγοι φτιάχνουν πλέον.
View Channel
