Ο "Κώδικας Διατροφής" εδώ και περισσότερο από 10 χρονιά επιταχύνεται και επεκτείνεται. Όπως προαναφέραμε ήδη 185 χώρες έχουν ενσωματώσει τον κώδικα διατροφής στα νομικά τους συστήματα. Οι συνέπειες της πλήρης εφαρμογής του, θα είναι καταστρεπτικές για την ανθρωπότητα και γενικά για τη ζωή μας. Από 1 Απριλίου 2011 μπήκε σε εφαρμογή μια οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία θα εφαρμοστεί και απ' την Αγγλία, η οποία περιλαμβάνει τα φαρμακευτικά παραδοσιακά προϊόντα φυτικής προέλευσης.
Από τις 1 Απριλίου 2006 και για τα επόμενα 5 χρονιά δόθηκε περιθώριο κατοχύρωσης φυτικών προϊόντων. Κατοχυρώθηκαν λοιπόν μόλις 183. Μόνο αυτά τα προϊόντα αποτελούν εμπορεύσιμο είδος και το εμπόριο άλλων φυτικών προϊόντων που δεν περιλαμβάνει η λίστα είναι παράνομο, επομένως δε θα υπάρχει στα ράφια των καταστημάτων. Αν υπάρξει κατανάλωση κάποιου φυτικού προϊόντος στο σπίτι, που δεν περιλαμβάνεται στη λίστα και ως εκ τούτου δεν έχει περάσει από έλεγχο φαρμακοβιομηχανίας, ο καταναλωτής μπορεί να έχει πρόβλημα με το νόμο.
Το φυτικά προϊόντα έχουν ελάχιστο κόστος παραγωγής καθώς είναι προϊόντα της φύσης. Εφόσον όμως εμπορευθούν ως εκχύλισμα, η επεξεργασία, η συσκευασία κτλ από τις φαρμακευτικές εταιρίες, ανεβάζει 1000 φορές πάνω την αξία τους. Από 1 στρέμμα ελληνικής αγρίας φύσεως η φαρμακευτική εταιρία υπολογίζεται ότι μπορεί να έχει κέρδος το χρόνο από 10000-20000.
Αξίζει ακόμα να σημειωθούν οι ενέργειες των πολιτικών μας που δε χάνουν ευκαιρία να δίνουν πρώτοι το "καλό" παράδειγμα και να αποδεικνύουν για ποιους δουλεύουν... Πριν λίγους μήνες υπέγραψαν την εισαγωγή μεταλλαγμένου σπόρου πατάτας, ειδικώς για τη χωρά μας και όχι για τα κράτη της ευρωπαϊκής ένωσης. Όποιος έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο, τον προκαλώ να ανοίξει το laptopτου και να το τσεκάρει. Έρευνες έδειξαν πως ο μεταλλαγμένος αυτός σπόρος πατάτας προκαλεί γεννητικές μεταλλάξεις...
Μετά την τελευταία συνεδρίαση της επιτροπής το 2008 στην Ελβετία, όπου ψηφίστηκε ο νέος τροποποιημένος "Κώδικας" (Νόμος S-510) οι παράγραφοι για τα πολυβιταμινούχα τρόφιμα ενεργοποιήθηκαν και η εφαρμογή του "Κώδικα" γίνεται πλέον υποχρεωτική για όλες τις χώρες του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου). Κάθε χώρα που θα υποδεχτεί τον κώδικα θα είναι υποχρεωμένη να μην εμποδίζει με κανένα τρόπο την ελεύθερη εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων προϊόντων, ζώων και επικίνδυνων χημικών. Οποιαδήποτε αντίσταση στον κώδικα θα θεωρείται συγκαλυμμένη παρεμπόδιση του εμπορίου και θα έχει ως συνέπεια οικονομικές κυρώσεις για τη χώρα που θα αντιδράσει και επιπλέον η χώρα εκείνη δε θα μπορεί να εισάγει ή να εξάγει κανένα προϊόν διατροφής.
Η Ελλάδα εκτός του ότι συμμετέχει στον ΠΟΕ, είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που σημαίνει ότι ο επίσημος διαπραγματευτής σε όλες τις συμφωνίες είναι η ευρωπαϊκή επιτροπή. Στην Ελλάδα εισάγουμε το 60% της διατροφής μας και καταλαβαίνετε πως είμαστε τα καλύτερα πειραματόζωα, αφού μια αντίσταση στον κώδικα θα σήμαινε αυτομάτως οικονομική καταστροφή. Το στοίχημα μπορεί να κερδηθεί, αν αξιοποιήσουμε τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις αλλά πλέον δεν υπάρχουν κίνητρα εξασφάλισης και διαβίωσης του αγρότη κι έτσι η γη ηθελημένα ερημώνει έως ότου δοθεί μια νύχτα σε επιτηδείους.
Με την εφαρμογή του "Κώδικα", οι βιταμίνες A, B, C, D, ιχνοστοιχεία όπως ο ψευδάργυρος και το μαγνήσιο θα είναι παράνομα, όταν οι ποσότητές θα είναι θεραπευτικές. Ο νέος κώδικας θα απαγορεύει τη χρήση θρεπτικών ουσιών όπως βιταμίνες ή μέταλλα, οι οποίες λαμβάνονται για πρόληψη ή την αντιμετώπιση κάποιας πάθησης. Αυτές οι ουσίες θα χαρακτηρίζονται ως τοξικές και δηλητήρια. Αυτό σημαίνει ότι θα απαγορεύεται ακόμη και η συνταγή γιατρού, που δίνει συμπληρώματα διατροφής ή φάρμακα με βιταμίνες, ακόμα κι αν κάποιος τα έχει πραγματικά ανάγκη. Συγκεκριμένα η δοσολογία θα περιορίζεται μονό στο 15% της συνιστώμενης ποσότητας. Η θεραπεία θα υπάρχει με άλλα φάρμακα των εταιριών, τα οποία θα κοστίζουν πολύ περισσότερο. Το ίδιο απαγορευμένες θα είναι και οι διατροφικές συμβουλές που έχουν να κάνουν με την ενίσχυση της διατροφής, μέσω της λήψης θρεπτικών ουσιών. Τα τρόφιμα θα υποβάλλονται υποχρεωτικά σε ελέγχους για τις ποσότητες που εμπεριέχουν και θα τροποποιούνται με ακτινοβολία, έτσι ώστε να αποβάλλουν οποιαδήποτε πλεονάζουσα "τοξική" ουσία.
Πέρα από τη λίστα των παράνομων "τοξικών" συστατικών των τροφών, η "Επιτροπή Alimentarius" ανοίγει το δρόμο στα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, αλλά και ζώα που θα παράγουν την τροφή μας. Ο νέος "Κώδικας" προβλέπει ότι οι αγελάδες που θα παράγουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, θα λαμβάνουν υποχρεωτικά την αυξητική ορμόνη rBGH της διαβόητης πολυεθνικής "Monsato". Ήδη το αγελαδινό γάλα αποτελεί το νούμερο 1 κίνδυνο ασθενειών του πλανήτη. Κάθε ζώο που θα χρησιμοποιείται για τη διατροφή μας θα υφίσταται αγωγή με υποκλινικά αντιβιοτικά και αυξητικές ορμόνες επίσης υποχρεωτικά. Ο "Κώδικας" απαιτεί κάθε είδους τροφή να υφίσταται επεξεργασία με ακτινοβολία εκτός και αν καταναλώνεται ωμό και σε τοπικό επίπεδο.
Είναι εύκολο να αντιληφθεί κάποιος τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα που κρύβονται πίσω απ' τον "Κώδικα" φτάνει να σκεφτεί ότι ο εμπνευστής του, ήταν ο ιδρυτής τριών πανίσχυρων σήμερα φαρμακοβιομηχανιών…
"CodexAlimentarius" είναι η ονομασία του παγκόσμιου πλέον Διατροφικού Κώδικα Ασφαλείας. Στα Λατινικά σημαίνει "Κώδικας Τροφίμων" και δημιουργήθηκε με στόχο την προστασία της καταναλωτικής υγείας και την κατοχύρωση δίκαιων πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων. Η κεντρική ιδέα πάνω στην οποία βασίστηκε ο κώδικας αυτός είναι πως τα τρόφιμα που τίθενται στην αγορά είτε για τοπική κατανάλωση είτε για εξαγωγή πρέπει να είναι καλής ποιότητας, ασφαλή προς βρώση και δεν πρέπει να φέρουν νοσογόνους οργανισμούς, που θα μπορούσαν να βλάψουν τα ζώα ή τα φυτά στις χώρες εισαγωγής.
Τον "CodexAlimentarius" συγκρότησαν δύο οργανώσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) κι άρχισε να ισχύει επίσημα από το 1963 με σκοπό να διευκολύνει το διεθνές εμπόριο. Οι χώρες μέλη του "Κώδικα" οι οποίες συμμετέχουν στη σύνταξη των προτύπων και στην εφαρμογή τους σε εθνικό και τοπικό επίπεδο είναι 185 και πρόκειται για ένα διεθνώς χρησιμοποιούμενο σημείο αναφοράς καθώς το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αυτές.
Η ιστορία του "Κώδικα" έχει τις ρίζες της στην Αυστροουγγαρία του 1893. Διάφορα προβλήματα που είχαν προκύψει κατά την εκδίκαση υποθέσεων για θέματα διατροφής και τροφίμων, έκαναν επιτακτική την ανάγκη να υπάρξει ένας κοινός κανονισμός. Ο κανονισμός αυτός, εφαρμόστηκε επιτυχώς μέχρι το 1918, όπου και διαλύθηκε η Αυστροουγγαρία και αργότερα εμφανίστηκε και πάλι, μέσω του FritzderMeer (προέδρου της εταιρίας I.G.FARBEN), με το εντελώς διαφορετικό πνεύμα, αυτό "του ελέγχου του πληθυσμού μέσα από τη διατροφή".
Η εταιρία I.G.FARBEN, ήταν κατασκευάστρια εταιρία όπλων και πυρομαχικών για το ναζιστικό στρατό, καθώς και του ειδικού αερίου μαζικής εξόντωσης των κρατούμενων που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στους θαλάμους αερίων. Ο FritzderMeer καταδικάστηκε στη δίκη της Νυρεμβέργης για πολλαπλά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά λίγα χρόνια μετά αποφυλακίστηκε. Λίγους μήνες μετά την αποφυλάκισή του, πρότεινε την επαναφορά του "CodexAlimentarius", ως μέσο ελέγχου του πληθυσμού μέσω της τροφής και ο "Κώδικας" επανενεργοποιήθηκε με απόφαση του ΟΗΕ, το 1962 με το επιχείρημα της προστασίας των καταναλωτών. Η εταιρία του FritzderMeer, τώρα πλέον έχει διασπαστεί σε τρεις νέες μεγάλες εταιρείες φαρμάκων: Bayer, Hoechst και Basf.
Η επιρροή του "CodexAlimentarius" επεκτείνεται διαρκώς σε κάθε ήπειρο αφού ακόμα και οι εθνικοί και οι τοπικοί διατροφικοί νόμοι και κανόνες έχουν ως αφετηρία τους σχεδόν πάντα τα πρότυπά του. Τα πρότυπα που υιοθετούνταν από τον "Κώδικα" μέχρι το 2008 αν και δεν ήταν δεσμευτικά έφεραν πολύ βάρος και αναγνωρίζονταν ως απόλυτα βασισμένα στην επιστήμη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, αναφερόταν στα πρότυπα του "Κώδικα" στην προσπάθεια επίλυσης εμπορικών διαφωνιών που αφορούσαν τα είδη διατροφής ή τα προϊόντα τροφίμων.
Όπως έχουμε πει πολλές φορές, η γνώση είναι δύναμη. Είναι καθήκον και υποχρέωση μας να ξέρουμε ότι αφορά τη ζωή μας και το μέρος μας. Κατά την γνώμη μου η τεχνολογική εξέλιξη και ο αιώνας του Ίντερνετ, δεν είναι κατάρα αλλά ευλογία. Πως αλλιώς θα μπορούσαν τόσοι πολλοί άνθρωποι να έχουν πρόσβαση σε τέτοιο όγκο ειδήσεων και πληροφοριών; Δικαιολογία δεν υπάρχει πλέον και είμαστε όλοι υπεύθυνοι για ότι μας συμβεί αφού είναι τόσο απλό να ανοίξουμε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή μας, και μέσω του Διαδικτύου, να ψάξουμε τα πάντα για τα σχέδια τους και να τους ξεσκεπάσουμε. Δεν είναι αναγκαστικά καταστροφικό το εργαλείο αυτό. Το όπλο μας είναι η γνώση και η σφαίρα μας είναι η πρόσβαση σε απεριόριστες πληροφορίες. Τέλος, καταλάβετε πως όπως με ένα σφυρί μπορείς να χτυπήσεις κάποιον και να τον σκοτώσεις αλλά και συγχρόνως να χτίσεις ένα υπέροχο κτήριο, τα πάντα υπόκεινται στο πως θα χρησιμοποιήσουμε το όπλο που μας δίνεται. Καταστροφικά ή δημιουργικά; Η επιλογή είναι μόνο δική σας…
Στο 2ο μέρος θα ήθελα να εστιάσουμε λίγο στο πως ακριβώς χρησιμοποιούν την ευαισθησία κάποιων ανθρώπων για την οικολογία και το περιβάλλον για να προωθήσουν τα δικά τους σχέδια.
Ο όρος βιώσιμη ανάπτυξη, που πολλοί ίσως τον χρησιμοποιούν χωρίς να γνωρίζουν τι σημαίνει, ορίζει ότι πρέπει να επέλθει η πλήρης αποβιομηχάνιση του δυτικού κόσμου και η άνευ όρων παράδοση των φυσικών του πόρων σε δήθενμη κερδοσκοπικέςπολυεθνικές, που θα μεταφέρουν όλες τις δραστηριότητες σε έρημες περιοχές του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Ότι πρέπει να πάμε σε οικογένειες με ένα ή και κανένα παιδί. Από το δεύτερο παιδί και πέρα θα μπαίνει "πράσινος φόρος", διότι τα παιδιά μολύνουν το περιβάλλον.
Πως πρέπει να καταργηθεί πλήρως η κτηνοτροφία, αφού τα ζώα μολύνουν το περιβάλλον. Μέχρι να καταργηθεί, θα μπουν δυσβάσταχτοι φόροι στο κρέας κάθε μορφής, αφού η κατανάλωσή του προϋποθέτει την ύπαρξη "ρυπογόνων" ζώων. Πως πρέπει να καταργηθούν όλες οι θρησκείες, διότι η θρησκευτική και λατρευτική δραστηριότητα, κάνει τους ανθρώπους “να μην εκτιμούν την μητέρα Γαία”.
Σχετικά με την ιδιωτική περιουσία οι όροι προϋποθέτουν πως πρέπει να καταργηθεί πλήρως η ιδιοκτησία και όλες οι εκτάσεις πρέπει να ελέγχονται από μία παγκόσμια διακυβέρνηση για την “σωστή και οικολογική διαχείρισή τους”. Για το λόγο αυτό μπαίνουν ήδη πολύ μεγάλη φόροι στην ακίνητη περιουσία, αφού πρώτα όλοι παροτρύνθηκαν σε παγκόσμια κλίμακα να επενδύσουν σε ακίνητα και οικόπεδα για να τους πάρουν τα λεφτά μέσω δανείων. Επίσης πρέπει να ορισθεί ταχύτατα όργανο παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης για να διαχειριστεί την "ανύπαρκτη ουσιαστικά" απειλή της δήθεν κλιματικής αλλαγής που δήθεν απειλεί τον πλανήτη. Πρέπει να προωθηθεί η ουσιαστικά ανεφάρμοστη στις σύγχρονες πόλεις ενεργειακή θωράκιση των ήδη υπαρχόντων κτιρίων, καθώς και ο θεσμός των λεγόμενων ενεργειακών επιθεωρητών, με σκοπό τη θέσπιση ετήσιων τελών και φόρων για τα από ενεργειακής απόψεως μη βιώσιμα κτίρια, με σκοπό την οικονομική αφαίμαξη αλλά και την δημιουργία των “νεοάστεγων” και των “κλιματικών μεταναστών”.
Επειδή η ενεργειακή θωράκιση των ήδη υπαρχουσών πόλεων δεν είναι εφικτή, ούτε τεχνολογικά και ούτε οικονομικά, πρέπει οι άνθρωποι να μεταφερθούν σε νέες οικολογικές πόλεις-στρατόπεδα, που θα χτιστούν με νέες "καινοτόμες" τεχνολογίες σε συγκεκριμένα σημεία, ώστε να μην μολύνεται το περιβάλλον και στις οποίες δεν θα υπάρχει ιδιωτική περιουσία, ούτε σε ακίνητα, αλλά ούτε και σε κινητά (αυτοκίνητα), ώστε να μην μολύνεται το περιβάλλον.
Το όλο θέμα μοιάζει σαν ένα παιχνίδι πόκερ με μπλόφες και κρυμμένους άσσους στο μανίκι. Πολλοί είναι αυτοί που διατυμπανίζουν πως ο κόσμος εξαπατήθηκε και πίστεψε σε τεχνητές θεωρίες καταστροφολογίας. Ένα ακόμη ανησυχητικό στοιχείο είναι πως αυξάνονται διαρκώς οι επιστήμονες και οι καθηγητές πανεπιστημίου που καταγγέλλουν το ψεύδος της δήθεν υπερθέρμανσης του πλανήτη και του κινδύνου της δήθεν κλιματικής αλλαγής, λόγω δήθεν των δραστηριοτήτων του ανθρώπου,που προωθήθηκε συστηματικά εδώ και πενήντα περίπου χρόνια…
Στις 14 Ιουνίου 1992, στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, 178 αρχηγοί κρατών υπέγραψαν την Ατζέντα 21, που θεωρητικά επιθυμούσε εφαρμοζόμενη να σώσει το περιβάλλον, το οποίο όμως δεν κινδύνευε και όλο το σενάριο είχε άλλους σκοπούς, εφιαλτικούς κατά πολλούς ερευνητές.
Ακούμε διαρκώς τους όρους πράσινη ανάπτυξη, βιώσιμη ανάπτυξη, προστασία του περιβάλλοντος, προστασία της βιοποικιλότητας, ανακατανομή του πλούτου, καινοτόμες τεχνολογίες, κλιματική αλλαγή κτλ και κανείς δεν γνωρίζει τι κρύβεται πίσω από αυτές τις φράσεις. Με αιτιολογία τον δήθεν κίνδυνο του περιβάλλοντος και της κλιματικής σταθερότητας, λόγω της δήθεν υπερθέρμανσης του πλανήτη εξ αιτίας των δραστηριοτήτων του ανθρώπου, εκτός από την πράσινη υπερφορολόγηση, προωθείται η μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού και η συγκέντρωση των ανθρώπων σε περιορισμένο χώρο σε όλο τον πλανήτη, για να μην κινδυνεύει, λένε, το περιβάλλον. Έτσι αρχίσαμε να ακούμε για τους «Κλιματικούς Μετανάστες», που μπορεί να φθάσουν το ένα δισεκατομμύριο, εγκαταλείποντας ολόκληρες περιοχές της υπαίθρου και μετακομίζοντας στις πόλεις που θα γίνουν στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Σύμφωνα με το "οικολογικό" αυτό σχέδιο, οι άνθρωποι θα πρέπει χάριν του περιβάλλοντος να συγκεντρωθούν σε τερατούπολεις-στρατόπεδα, όπου θα ζουν στα κρατικά σπίτια τους, που ουσιαστικά θα ανήκουν στις τράπεζες, δύο - δύο ή και τρεις - τρεις οικογένειες μαζί, αφού η ιδιοκτησία θα απαγορεύεται και λόγω υψηλής φορολογίας θα είναι αδύνατη. Οι τερατούπολεις ωστόσο θα πρέπει να είναι πράσινες και οικολογικές, για το λόγο αυτό, θα απαγορευθούν τα αυτοκίνητα και θα επιτρέπονται μόνο τα ποδήλατα.
Ταυτόχρονα θα πρέπει να πέσει το μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων, διότι οι μορφωμένοι ανεβάζουν το βιοτικό τους επίπεδο αγοράζοντας αγαθά και δαπανώντας ενέργεια, πράγμα που δημιουργεί σκουπίδια και χαλάει το περιβάλλον. Άρα οι άνθρωποι θα πρέπει να μην μορφώνονται και τόσο πολύ. Επίσης θα πρέπει να καταργηθεί η κτηνοτροφία γιατί μία αγελάδα, παράγει τόσα αέρια θερμοκηπίου σε ετήσια βάση, όσα και ένα τζιπ 4Χ4. Θα πρέπει να αρχίσει η βιομηχανική κατασκευή κρεατόμαζας, που σου εξασφαλίζει κρέας, χωρίς την ύπαρξη όμως ζώων. Ταυτόχρονα θα δημιουργηθούν ζώνες χωρίς ανθρώπους (NoHumanZone) στις οποίες η φύση θα απολαμβάνει τον εαυτό της, χωρίς να κινδυνεύει από εμάς τους κακούς.
‘Όπως αντιλαμβάνεστε, πολύς κόσμος δεν έχει καν ακούσει για την Ατζέντα 21 και θεωρεί όλη την συζήτηση υπερβολική και συνωμοσιολογική. Το ίδιο έχει συμβεί και με πολλά άλλα μέτρα και «ατζέντες» που όλοι θεωρούσαν υπερβολικά και τελικά όταν ήρθε η ώρα αναγκάστηκαν να τα αποδεχτούν και να τα εφαρμόσουν. Το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδίσουμε είναι η Ενημέρωση. Είναι δικαίωμα και καθήκον μας να έχουμε πλήρη γνώση για όλα τα μέτρα που θέλουν να μας επιβάλουν, πάντα για το καλό μας, και να μην πέσουμε στην παγίδα του “κοινού καλού” και της “σωστής αντίληψης” του κόσμου μας. Μόνο εμείς ξέρουμε και μπορούμε να κρίνουμε τι είναι καλό και σωστό για εμάς , τη ζωή μας και το πλανήτη μας.
Η οργάνωση SkullandBones ιδρύθηκε το 1832 µε άγνωστο καταστατικό και σκοπούς. Αυτό που βγαίνει από έρευνες συγγραφέων και δηµοσιογράφων που ασχολήθηκαν µαζί της τα τελευταία χρόνια, είναι ότι πρωταρχικός στόχος είναι η αλληλοϋποστήριξη των µελών ώστε να αναρριχηθούν εύκολα στην κορυφή της κοινωνικής πυραµίδας.
Υπάρχουν µόνο 15 Bonesmen (Σκελετάνθρωποι) φοιτητές στο Yale κάθε φορά. Στρατολογούνται από προγενέστερους και πρέπει να είναι τελειόφοιτοι, φιλόδοξοι και βλαστοί της µιας χούφτας οικογενειών που, έτσι κι αλλιώς, κάνει κουµάντο στην Αµερική. Τα ονόµατά τους παλαιότερα καταγράφονταν στα φοιτητικά έντυπα. Όµως τα τελευταία χρόνια κρατούνται κι αυτά µυστικά για να αποφύγουν τον σχολιασµό περί της αθέµιτης επιρροής τέτοιων αδιαφανών οργανώσεων στους δηµοκρατικούς θεσµούς.
Μετά την αποφοίτηση από το Πανεπιστήµιο, οι Bonesmen παραµένουν ισοβίως δεσµευµένοι µε την οργάνωση αλλά δεν είναι γνωστό αν συναντούνται για να κάνουν τελετές όπως στα φοιτητικά τους χρόνια. Τρεις Αµερικανοί πρόεδροι, οι δύο Μπους και ο παλαιότερος Γουίλιαµ Ταφτ, ανήκουν στους µυηµένους, όπως και πολλοί γερουσιαστές, τραπεζίτες, εκδότες, διευθυντές της CIA, πρέσβεις και µεγαλοβιοµήχανοι. Υπολογίζεται ότι σήµερα είναι περίπου 800 οι εν ζωή. Ο Τζορτζ Μπους ο νεώτερος έχει διορίσει τουλάχιστον 10 από αυτούς σε νευραλγικές θέσεις της διοίκησης.
Τα µέλη της οργάνωσης παίρνουν όρκο σιωπής για κάθε λέξη που προφέρεται στους κόλπους της, για κάθε πράξη που τελείται στο άντρο της, ένα κτίριο µε το χαρακτηριστικό όνοµα Tomb (τάφος) στο κορυφαίο παγκοσµίως, πανεπιστήµιο Yale. Σύµφωνα µε δηµοσιεύµατα, που θα βρείτε άφθονα ανοίγοντας τοlaptopσας και ψάχνοντας στο Διαδίκτυο, υπάρχει µια σειρά από πρακτικές που σκοπό έχουν να σφραγίσουν τους µεταξύ τους δεσµούς. Εκτός από τα τελετουργικά µε τα οστά, µέσα στο κτίριο Tomb, που µοιάζει µε µαυσωλείο, πέτρινο, βαρύ και χωρίς παράθυρα, κάθε µέλος είναι υποχρεωμένο να περιγράψει ενώπιον των υπολοίπων κάθε λεπτομέρεια της σεξουαλικής του ζωής. Ξεγυμνώνοντας τον εαυτό του µμπροστά στους άλλους 14 και αποδεχόμενος έπειτα τις αντίστοιχες βαθύτερες εκμυστηρεύσεις τους, δένεται µαζί τους περισσότερο από ό,τι µε την οικογένειά του. Μετά η διαπλοκή είναι ισόβια.
Το ρολόι µέσα στο Tomb είναι ρυθµισµένο να πηγαίνει πέντε λεπτά µπροστά. Άλλο ένα σύµβολο. Η αλαζονεία τους είναι τέτοια που πιστεύουν πως βρίσκονται µπροστά από τον υπόλοιπο πλανήτη. Κι αυτή ήταν µόνο η κορυφή του παγόβουνου που λέγεται SkullandBones και των τελετουργικά οργανωµένων διαπλοκών που διαβρώνουν τις σύγχρονες δηµοκρατίες. Σηµαντικό είναι πως κάποτε ήταν τιµή για τους φοιτητές να επιλεγούν σε αυτές.
Το 1986 ο αρχηγός της φυλής των Απάτσι, Νεντ Άντερσον, απόγονος του Τζερόνιµο, µαθαίνει για την τυµβωρυχία. Ζητάει από το FBI να την ερευνήσει. Ταυτόχρονα, κλείνει ραντεβού µε έναν θείο τού νυν προέδρου, τον Τζόναθαν. Στην πρώτη συνάντηση ο θείος ήταν φιλικός. Μετά από έντεκα ηµέρες προσφέρει στον Απάτσι ένα κρανίο και του ζητάει να υπογράψει ότι δεν έχει άλλες αξιώσεις. Όµως ο Άντερσον αρνείται γιατί βλέπει πως το κρανίο ανήκει προφανώς σε µικρό παιδί.
Επτά χρόνια αργότερα η υπόθεση έρχεται πάλι στο προσκήνιο µε το βιβλίο «ThesecretsoftheTomb» (Τα µυστικά του Τάφου) της Αλεξάντρα Ρόµπινς. Η συγγραφέας χρησιµοποιεί παλιά χειρόγραφα που υποτίθεται πως ανήκαν σε µέλη της οργάνωσης και σε ένα περιγράφεται πώς ο Πρέσκοτ Μπους σύλησε τον τάφο του Τζερόνιµο.
Ένας άλλος απόγονος του θρυλικού πολεµιστή, ο δισέγγονός του Χάρλιν Τζερόνιµο, ζητάει να επιστραφούν τα οστά και να γίνει µια κανονική κηδεία για να αναπαυθεί το πνεύµα του.
Και προειδοποιεί: «Εµείς οι Απάτσι πιστεύουμε ότι αν ενοχλήσεις έναν νεκρό, προσβάλεις τα πνεύματα. Και αργά ή γρήγορα τα πνεύματα θα σε καταδιώξουν»…..
Δυστυχώς, από την αρχή της ύπαρξης καταγεγραμμένης ιστορίας του πολιτισμού, οι πόλεμοι και γενικότερα οι στρατιωτικές εφαρμογές είναι από τους κύριους παράγοντες επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου. Ουσιαστικά η περίοδος έντασης κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης σύρραξης επιταχύνει σε μεγάλο βαθμό την τεχνολογική πρόοδο, καθώς οι αντιμαχόμενοι αναζητούν τρόπους να αποκτήσουν κάθε είδους υπεροχή στο πεδίο της μάχης.
Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και η περίοδος λίγο πριν από αυτόν οδήγησε σε πλήθος τεχνικές εξελίξεις, αν και πολλές από αυτές ήταν και εξακολουθούν να είναι αμφίβολης χρησιμότητας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι εξελίξεις στην κατασκευή συνθετικών ελαστικών, η εξέλιξη των αεριωθούμενων αεροσκαφών και των πυραύλων, η εξέλιξη του ραντάρ, νέες μέθοδοι βιομηχανικής παραγωγής με στόχο την αυξημένη παραγωγικότητα και τυποποίηση και άλλες πολλές.
Οι περισσότερες από τις εξελίξεις αυτές ήταν αποτέλεσμα ερευνητικών προγραμμάτων με μέσο ή μεγάλο βαθμό μυστικότητας για προφανείς λόγους. Φυσικά στην κορυφή των μυστικών ερευνητικών προγραμμάτων στέκεται το σχέδιο Manhattan, το πρόγραμμα εξέλιξης της ατομικής βόμβας, με κέντρο την έρημο του New Mexico. Πρέπει να θεωρείται δεδομένο και κατά καιρούς γίνονται σχετικές αποκαλύψεις ότι κατά τη διάρκεια του πολέμου «έτρεξαν» πλήθος μυστικά ερευνητικά προγράμματα και από τις δύο πλευρές του λόφου, τα οποία δεν είχαν τα επιθυμητά αποτελέσματα, μερικά από αυτά σε τομείς της επιστήμης που δεν είναι ακόμα απόλυτα ξεκάθαροι.
Άρα δεν θα ήταν απίθανο να έγιναν απόπειρες πρακτικής αξιοποίησης των θεωριών των ενοποιημένων πεδίων και του ηλεκτρομαγνητισμού για την οπτική ή ηλεκτρονική απόκρυψη αεροσκαφών, πλοίων ή οχημάτων εδάφους. Όμως το αν έγινε ένα τέτοιο πείραμα στη Philadelphia σε ένα αντιτορπιλικό συνοδείας είναι άλλη ιστορία.
Επίσημα το Ναυτικό των ΗΠΑ έχει αρνηθεί την ύπαρξη οποιουδήποτε σχετικού ερευνητικού προγράμματος την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και άρα την εκτέλεση του Πειράματος της Philadelphia. Ένα κομβικό σημείο στην όλη ιστορία είναι η κλήση του Jessup στο Γραφείο Ναυτικών Ερευνών και η έκδοση Varo που ακολούθησε. Όλοι οι οπαδοί του πειράματος στέκονται, και όχι άδικα, στο ενδιαφέρον του Ναυτικού για τις αναφορές στο πείραμα και τις άλλες σημειώσεις στο βιβλίο του Jessup.
Η μοναδική περίπτωση να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το πείραμα έγινε, είναι η σχετική επίσημη παραδοχή από το Ναυτικό ή την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Κάτι εντελώς απίθανο να συμβεί γιατί θα ισοδυναμούσε με αποδοχή του ότι όσα έχουν δηλωθεί μέχρι σήμερα είναι ψέματα.
Από την άλλη πλευρά ποτέ δε θα πάψουν να υπάρχουν εκείνοι που έστω και χωρίς αποδείξεις, παρά μόνο με αδύναμες ενδείξεις, θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι το 1943, στην περιοχή της Philadelphia, έγινε κάτι που μπορεί να ανατρέψει την καθημερινή εικόνα που έχουμε για τον κόσμο μας. Ένα αληθινό ταξίδι στον χρόνο…
Ο Allen και ο Bielek στις περιγραφές τους, αποτυγχάνουν να συμφωνήσουν σε μια πολύ βασική παράμετρο, την χρονική περίοδο. Οι διηγήσεις τους διαφέρουν κατά 2 μήνες, χρονικό διάστημα που πέρα από την προφανή ασυμφωνία εισάγει και μια νέα παράμετρο. Εάν υποθέσουμε ότι το πείραμα όντως συνέβη και ότι η ημερομηνία που δίνει ο Allen είναι η σωστή, δηλαδή μετά την επίσημη είσοδο του πλοίου στην ενεργό υπηρεσία, τότε θα ήταν απόλυτα φυσικό να περιμένει κανείς ότι περισσότερα από 50 χρόνια μετά κάποιο από τα μέλη του πληρώματος του Εldridge θα έλεγε κάτι ή θα του ξέφευγε κάτι. Αντίθετα στη συγκέντρωση που είχαν τα μέλη του πληρώματος το 1999, κοιτώντας άρθρα σε ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή, έδειξαν να διασκεδάζουν αρκετά με τη διασημότητα που έχει κερδίσει το πλοίο τους.
Αντίθετα, η αφήγηση του Bielek ξεπερνά αυτό το εμπόδιο, καθώς τοποθετεί το πείραμα στα τέλη Ιουλίου, αρχές Αυγούστου, περίοδος κατά την οποία το Εldridge δεν είχε επίσημα ενεργοποιηθεί. Ο Bielek θεωρεί ότι το πείραμα εκτελέστηκε όχι με το κανονικό πλήρωμα που δεν είχε ακόμα αναλάβει, αλλά με ένα σκιώδες πλήρωμα. Μετά το πείραμα, όσα από τα μέλη του πληρώματος επέζησαν, εγκλείστηκαν σε ψυχιατρεία τόσο γιατί το είχαν ανάγκη, όσο και για να εξασφαλισθεί η σιωπή τους.
Πολύ μεγάλη σημασία δίνεται στην ταυτότητα του πλοίου που πήρε μέρος στο πείραμα. Αυτό έχει να κάνει με την πρακτική αξία ενός τέτοιου στοιχείου, καθώς δίνει τη δυνατότητα να διεξαχθεί έρευνα, να αναζητηθούν αρχεία, να ακολουθηθεί ένα καταγεγραμμένο ιστορικό, καθώς και με το ότι δεν υπάρχει άλλο, πραγματικό χειροπιαστό στοιχείο για να ασχοληθεί κανείς. Έτσι για περισσότερα από 20 χρόνια, από το 1979 όταν το βιβλίο των Moore & Berlitz αποκάλυψε την ταυτότητα του πλοίου, εξακολουθεί μια συζήτηση για το ιστορικό του Εldridge. Πού ήταν στις 12 Αυγούστου, πού ήταν στις 28 Οκτωβρίου, τι όνομα πήρε όταν ήρθε στην Ελλάδα, ήταν το «Αετός» ή το «Λέων»;
Σημαντικά ερωτήματα σχετικά με το Εldridge, δεν έχουν ακόμη απαντηθεί από κανένα αρμόδιο όργανο.
Γιατί επελέγη ένα ολοκαίνουριο και πολύτιμο αντιτορπιλικό συνοδείας, και όχι κάποιο γερασμένο πλοίο της ακτοφυλακής ή άλλο λιγότερο χρήσιμο πλοίο;
Ακόμη και εάν αποφασίσθηκε να εκτελεσθεί ένα τόσο σημαντικό πείραμα σε κοινή θέα και διακινδυνεύοντας ένα ολοκαίνουριο σκάφος, πόσο δύσκολο θα ήταν, να χρησιμοποιηθεί όχι το πραγματικό D-173, αλλά κάποιο άλλο παρόμοιο «μεταμφιεσμένο»;
Εάν πράγματι το πείραμα έγινε στη Philadelphia και το πλοίο ήταν το Εldridge, για ποιό λόγο δόθηκε λίγα χρόνια αργότερα σε μια άλλη χώρα;
Πόσο δύσκολο θα ήταν για το Αμερικανικό Ναυτικό, να δηλωθεί ότι παραδίδεται στην Ελλάδα το Εldridge, ενώ στην πραγματικότητα παραδόθηκε κάποιο άλλο με το οποίο άλλαξε ταυτότητα το πραγματικό πλοίο του πειράματος;
Έχει ήδη αναφερθεί ότι οι σελίδες του ημερολογίου του «Λέων» που αναφέρονται στην επίμαχη περίοδο του πειράματος έλειπαν. Ακόμα και εάν το πείραμα έγινε, και το πλοίο ήταν το Εldridge, και στη συνέχεια παραδόθηκε στο Ελληνικό ΠΝ με το όνομα Λέων, πόσο δύσκολο θα ήταν να τοποθετηθεί στο πλοίο ένα πλαστό ημερολόγιο;
Απ' ότι φαίνεται το τελικό συμπέρασμα είναι ότι ακόμα και εάν το πείραμα έγινε, το πλοίο το οποίο έλαβε μέρος δεν ήρθε ποτέ στην Ελλάδα…
Η επόμενη εμφάνιση του Allen είναι μέσα από τις σελίδες του βιβλίου "The Philadelphia Experiment" των Moore & Berlitz το 1979. Το βιβλίο αυτό είναι ουσιαστικά εκείνο που έκανε την ιστορία γνωστή στο ευρύ κοινό και αποτελεί για πολλούς την καλύτερη έρευνα που έχει γίνει πάνω στο θέμα. Ο Moore αναφέρει πώς κατά τη διάρκεια της έρευνάς του αντάλλαξε αρκετές επιστολές με τον Allen αλλά και συναντήθηκε μαζί του. Η τελευταία αξιόπιστα καταγεγραμμένη εμφάνιση του Allen πιστεύεται ότι έγινε το 1983. Πιστεύεται ότι ο Allen πέθανε στο Colorado το 1994, σύμφωνα με τα αρχεία της Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Στα μέσα της δεκαετίας του '80 εμφανίσθηκε και κάποιος ακόμα αυτόπτης μάρτυρας του πειράματος. Πρόκειται για κάποιον Al Bielek οποίος ισχυρίζεται ότι ήταν ο υπεύθυνος για τα ηλεκτρονικά συστήματα κατά τη διάρκεια του πειράματος. Επίσης σύμφωνα με τα λεγόμενά του το πείραμα έλαβε χώρα σε 2 φάσεις, στις 23 Ιουλίου και τις 12 Αυγούστου του 1943 και όχι τον Οκτώβριο. Όμως η ιστορία του είναι ακόμα πιο απίστευτη. Υποτίθεται ότι το πείραμα είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του στο χρόνο από το 1943 στο 1983, αλλά και την αναγκαστική επιστροφή του πίσω ώστε να σταματήσει το πείραμα που έτρεχε ανεξέλεγκτο. Αλλά ο πιο απίθανος ισχυρισμός του Bielek είναι ότι το Ναυτικό τον είχε υποβάλλει σε πλύση εγκεφάλου ώστε να ξεχάσει την ιστορία. Οι μνήμες του ξαναήρθαν μόνο όταν είδε τη σχετική ταινία «The Philadelphia Experiment». Ο Bielek συνεχίζει την ιστορία του ισχυριζόμενος ότι αντίστοιχα πειράματα με το ηλεκτρικό ρεύμα συνεχιζόντουσαν και στις δεκαετίες του '70 και του '80 σε μυστικές εγκαταστάσεις. Ως επικεφαλείς της αρχικής ομάδας του πειράματος φέρονται οι Nikola Tesla, Albert Einstein και John Von Neumann. Εδώ και πολλά χρόνια ο Bielek υποστηρίζει τις απόψεις του με πάθος μέσω διαλέξεων, συνεντεύξεων και βιβλίων, διανθισμένων με πλήθος τεχνικών λεπτομερειών, καθώς είναι και κάτοχος διδακτορικού στις Φυσικές Επιστήμες.
Στο βιβλίο των Moore & Berlitz γίνεται και η πρώτη αναφορά στην ταυτότητα του πλοίου που υπήρξε το αντικείμενο του πειράματος. Σύμφωνα με τις έρευνες των συγγραφέων και τις αφηγήσεις του Allen το DE-173 Εldridge ήταν το πλοίο που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα. Επρόκειτο για ένα αντιτορπιλικό συνοδείας, εκτοπίσματος 1240tn της κλάσης Cannon. Σύμφωνα με τα επίσημα αρχείο το πλοίο εισήλθε στην υπηρεσία τον Αύγουστο του 1943 και χρησιμοποιήθηκε για τη συνοδεία νηοπομπών στο Ατλαντικό και τη Μεσόγειο μέχρι το 1945, οπότε και μεταφέρθηκε στον Ειρηνικό. Τον Ιούλιο του 1946 αποσύρθηκε στην εφεδρεία.
Στις 15 Ιανουαρίου του 1951 μεταβιβάστηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στα πλαίσια των μεταπολεμικών προγραμμάτων ενίσχυσης. Υπήρξε 1 από τα 4 αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν «Αετός», Ιέραξ», «Πάνθηρ» και «Λέων». Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα: ο «Αετός» καθώς ήταν το πλοίο που «πρωταγωνίστησε» σε αρκετές ταινίες μεταξύ των οποίων «Τα κανόνια του Ναβαρόνε» και «Η Αλίκη στο Ναυτικό» και ο «Λέων», D-54, όπως ονομάσθηκε το DE-173 Εldridge.
Έχει γραφθεί από αρκετούς ερευνητές ότι αξιωματικοί και ναύτες που υπηρέτησαν στο «Λέων» ανέφεραν παράξενες καταστάσεις που είχαν να κάνουν τόσο με τα ηλεκτρολογικά του πλοίου (καλώδια που έμοιαζαν να ξεκινούν από το πουθενά και να καταλήγουν πουθενά), όσο και με σφραγισμένα διαμερίσματα και παραισθήσεις των μελών του πληρώματος. Έχει επίσης γραφτεί ότι οι σελίδες του ημερολογίου του πλοίου από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1942 λείπουν.
Άλλες πάλι αναφορές θέλουν τον «Αετό» να παρουσιάζει παράξενη συμπεριφορά εξαφανιζόμενος από τα ραντάρ κατά τη διάρκεια ασκήσεων και με αρκετές δυσκολίες στις επικοινωνίες. Έτσι αρκετοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ήταν ο Αετός και όχι ο Λέων το πλοίο του πειράματος και ότι σκόπιμα το Ναυτικό των ΗΠΑ «άλλαξε» τα πλοία κατά την παράδοσή τους στην Ελλάδα ώστε να μπερδευτούν τα ίχνη…
Στα μέσα της δεκαετίας του 50 και συγκεκριμένα το 1955 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ένα βιβλίο με τίτλο "The expanding case for the UFO". Το βιβλίο αυτό έμελλε να γίνει διάσημο όχι τόσο για το περιεχόμενό του, όσο για τα γεγονότα που ακολούθησαν. Συγγραφέας του ήταν ο Morris K Jessup, αστρονόμος, με πτυχιακές σπουδές στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο του Michigan όπου είχε διδάξει και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, και μανιώδης ερευνητής των UFO.
Τον Ιανουάριο του 1956 ο Jessup έλαβε ένα γράμμα προερχόμενο από κάποιον που παρακολούθησε κάποια από τις διαλέξεις του και είχε διαβάσει το βιβλίο του. Το γράμμα σχολίαζε διάφορες από τις θέσεις του Jessup σχετικά με τα UFO και σε κάποιο σημείο έκανε μια αναφορά σε ένα ασυνήθιστο περιστατικό. Σύμφωνα με την επιστολή, τον Οκτώβριο του 1943 είχε λάβει χώρα ένα πείραμα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που είχε ως αποτέλεσμα ένα ολόκληρο αντιτορπιλικό να γίνει αόρατο ενώ έπλεε στη θάλασσα.
Το γράμμα υπέγραφε κάποιος Carl Allen ή αλλιώς Carlos Miguel Allende. Σύμφωνα με τα γραφόμενα το πείραμα βασιζόταν σε μια πρακτική εφαρμογή της θεωρίας των ενοποιημένων πεδίων του Einstein. Ο Allen ισχυριζόταν ότι τον Οκτώβριο του 1943 και ενώ υπηρετούσε στο εμπορικό USS Anrdrew Furuseth είδε, στην περιοχή του Norfolk, ένα πλοίο, αντιτορπιλικό, μέσα σε ένα σφαιρικό πέπλο ομίχλης. Το πλοίο εμφανίστηκε για μερικά λεπτά και στη συνέχεια εξαφανίστηκε ξανά. Επίσης αναφέρει ότι σύμφωνα με δημοσίευμα μιας εφημερίδας της Philadelphia παρατηρητές στην εκεί Ναυτική βάση είχαν δει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή ένα πλοίο να τυλίγεται σε ομίχλη, να εξαφανίζεται και να επανεμφανίζεται μετά από λίγο. Ουσιαστικά δηλαδή το πλοίο μεταφέρθηκε από τη Philadelphia στο Norfolk και πίσω σε ένα διάστημα μερικών λεπτών ενώ ο κανονικός πλους θα απαιτούσε περίπου 24 ώρες.
Η ιστορία του Allen συνεχίζεται με μια σειρά από αναφορές σε περίεργα περιστατικά, αποτέλεσμα των επιπτώσεων που είχε το πείραμα στη υγεία των μελών του πληρώματος. Κατά τη διάρκεια του πειράματος αρκετά μέλη του πληρώματος εξαϋλώθηκαν ή κάηκαν ζωντανοί. Το συμπέρασμα του Allen είναι ότι το πείραμα δεν είχε εξελιχθεί όπως περίμενε το Ναυτικό με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθούν οι σχετικές προσπάθειες 3 χρόνια αργότερα. Όπως ήταν φυσικό ο Jessup δεν πείστηκε από τις αφηγήσεις του Allen και του ζήτησε περισσότερα στοιχεία ώστε να επιβεβαιώσει την ιστορία του.
Τη άνοιξη του 1957 ο Jessup έλαβε μια πρόσκληση να επισκεφθεί το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών στη Washington. Εκεί του έδειξαν ένα αντίτυπο ενος βιβλίου τα περιθώρια του οποίου ήταν γεμάτα χειρόγραφες σημειώσεις σε τρία χρώματα και με τρείς διαφορετικούς, φαινομενικά τουλάχιστο, γραφικούς χαρακτήρες. Οι σημειώσεις περιείχαν αναπαραγωγή των όσων ο Allen είχε ισχυρισθεί σχετικά στις επιστολές του προς τον Jessup, αλλά και εκτεταμένα σχόλια για διαπλανητικά ταξίδια, τις μεθόδους πρόωσης των ιπτάμενων δίσκων, αναφορές στις θεωρίες του Einstein και του Tesla, όλα διατυπωμένα με φρασεολογία και λογική που παρέπεμπαν σε άτομα με σημαντικές επιστημονικές γνώσεις. Ο Jessup αναγνώρισε τον ένα τουλάχιστο από τους γραφικούς χαρακτήρες, ως εκείνο του Allen, ενώ γενικώς η γλώσσα και η μορφολογία των σημειώσεων παρέπεμπαν στα γράμματα που είχε λάβει.
Ο Jessup αυτοκτόνησε 2 χρόνια αργότερα στις 20 Απριλίου 1959 καθώς η ψυχολογική του κατάσταση είχε φτάσει σε πολύ άσχημο σημείο, κυρίως εξαιτίας προσωπικών προβλημάτων. Το τι συνέβη στα δύο αυτά χρόνια είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Jessup ενδιαφέρθηκε ξανά για το θέμα και πιθανότατα προσπάθησε να επικοινωνήσει ξανά με τον Allen.
Προς το τέλος της δεκαετίας του 1960 εμφανίζεται έντονο ενδιαφέρον από διάφορους ερευνητές για το Πείραμα της Philadelphia και τον Allen. Το 1967 εκδόθηκαν 3 βιβλία που αφορούσαν έμμεσα ή άμεσα την ιστορία μας από τους BradSteiger, Ivan Sanderson, και JacquesVallee. Τουλάχιστο οι Steiger και Valee έλαβαν γράμματα από τον Allen με αναφορές και παρατηρήσεις.
Η επόμενη εμφάνιση του Allen είναι μέσα από τις σελίδες του βιβλίου "The Philadelphia Experiment" των Moore & Berlitz το 1979. Το βιβλίο αυτό είναι ουσιαστικά εκείνο που έκανε την ιστορία γνωστή στο ευρύ κοινό και αποτελεί για πολλούς την καλύτερη έρευνα που έχει γίνει πάνω στο θέμα. Ο Moore αναφέρει πώς κατά τη διάρκεια της έρευνάς του αντάλλαξε αρκετές επιστολές με τον Allen αλλά και συναντήθηκε μαζί του. Η τελευταία αξιόπιστα καταγεγραμμένη εμφάνιση του Allen πιστεύεται ότι έγινε το 1983 όταν και έδωσε μια συνέντευξη στη συγγραφέα Linda Strand. Πιστεύεται ότι ο Allen πέθανε κάπου στο Colorado το 1994 χωρίς να ξέρουμε αν κέρδισε το στοίχημα μιας μεγάλης αποκάλυψης…
Η πρόσβαση στη Περιοχή 51 δεν είναι απλώς περιορισμένη. Τόσο η βάση όσο και οι δραστηριότητες στο εσωτερικό της είναι άκρως απόρρητες. Η απομακρυσμένη τοποθεσία της βοηθά στη διατήρηση των δραστηριοτήτων της μεταφορικά κάτω από το ραντάρ, όπως και η εγγύτητά της στην NTS. Μετά από αρκετές εδαφικές κατασχέσεις, η βάση είναι περικυκλωμένη από εκατοντάδες στρέμματα έρημου τοπίου, ώστε να παραμένει μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Για πολλά χρόνια, κάνοντας ένα ταξίδι ως την περιοχή, οι παρατηρητές μπορούσαν να περπατήσουν μέχρι τα υπερυψωμένα σημεία του Γουάιτ Σάιντς Πικ ή του Φρίντομ Ριτζ και να δουν τη βάση, αλλά η Πολεμική Αεροπορία πήρε και αυτές τις περιοχές στην ιδιοκτησία της.
Όλοι όσοι εργάζονται στην Περιοχή 51, είτε είναι στρατιωτικοί είτε πολίτες, υποχρεούνται να υπογράψουν όρκο, με τον οποίο δεσμεύονται ότι δεν θα αποκαλύψουν ποτέ τίποτα. Τα κτίρια στη συγκεκριμένη περιοχή δεν έχουν παράθυρα και έτσι κανείς από τους εργαζόμενους δεν μπορεί να δει και δεν γνωρίζει τίποτα πέραν των καθηκόντων του εντός της βάσης. Από κάποιες αναφορές, υπάρχουν διάφορες ομάδες που εργάζονται ταυτοχρόνως σε παρόμοια προγράμματα, αλλά οι επιτηρητές τους φροντίζουν να διατηρούν κρυφά τα σχέδια της μίας ομάδας από την άλλη. Όταν γίνεται δοκιμή ενός μυστικού αεροσκάφους, οι αξιωματούχοι απαιτούν από όλους τους εμπλεκομένους υπαλλήλους να παραμείνουν εντός των εγκαταστάσεων, μέχρι να τελειώσει η δοκιμή και να επιστρέψει το αεροσκάφος στο υπόστεγο.
Ο εναέριος χώρος πάνω από την Περιοχή 51 είναι γνωστός ως R-4808, και απαγορεύεται η πτήση σε οποιοδήποτε εμπορικό ή στρατιωτικό αεροσκάφος, που δεν ανήκει στην ίδια τη βάση. Κάποιοι πιστεύουν ότι η Περιοχή 51 ανήκει είτε στην Αεροπορική Βάση Έντουαρντς της Καλιφόρνια είτε στη Νέλλις της Νεβάδα, παρόλο που οι πιλότοι αυτών των βάσεων απαγορεύεται να πετάξουν στον εναέριο χώρο της Περιοχής 51. Για την ακρίβεια, όσοι πιλότοι πετούν σε μία από τις ουδέτερες ζώνες γύρω από την R-4808, τιμωρούνται από τις μονάδες τους, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν πως η ποινή αυτή είναι ιδιαίτερα επιεικής. Κάθε φορά που κάποιος πιλότος πετάει σε μία από τις ουδέτερες ζώνες, η εκπαιδευτική άσκηση αμέσως τερματίζεται και ο πιλότος παίρνει εντολή να επιστρέψει πίσω, στη βάση του. Η πτήση εντός του εναέριου χώρου R-4808 θεωρείται αρκετά σοβαρό αδίκημα και οι πιλότοι μπορούν να βρεθούν ακόμα και ενώπιον του αεροδικείου, να διωχθούν από το σώμα ή να τιμωρηθούν με ποινή φυλάκισης.
Ο στρατός έχει χαρακτηρίσει την Περιοχή 51 ως Περιοχή Στρατιωτικών Επιχειρήσεων. Τα σύνορα της Περιοχής δεν είναι περιφραγμένα, αλλά είναι μαρκαρισμένα με πορτοκαλί στύλους και προειδοποιητικές επιγραφές. Οι επιγραφές αναγράφουν: «Η Ασφάλεια της βάσης έχει την άδεια να χρησιμοποιήσει θανάσιμη βία σε περίπτωση που οποιοσδήποτε επιμείνει να παραβιάσει τα σύνορα της περιοχής».
Φυσικά, όλα αυτά α προγράμματα δεν είναι παρά ένα κομματάκι από ένα φημολογούμενο παγόβουνο. Η Περιοχή 51 είναι περισσότερο γνωστή για τη σχέση της με τους εξωγήινους και τα ΑΤΙΑ…
Σε απόσταση μικρότερη των 160 χιλιομέτρων από το Λας Βέγκας, στη Νεβάδα, βρίσκονται οι πιο διάσημες μυστικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις του πλανήτη. Οι φήμες για τη συγκεκριμένη βάση οργιάζουν. Αν και είναι γνωστή με πολλά ονόματα, οι περισσότεροι την αποκαλούν με το όνομα που της έδωσε η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας. Περιοχή 51.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την ονομασία της Περιοχής 51. Η επικρατέστερη είναι πως ονομάστηκε έτσι επειδή γειτονεύει με την NTS (Nevada Test Site). Η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας χρησιμοποιούσε την NTS ως περιοχή δοκιμών πυρηνικών βομβών. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του ονόματος Περιοχή 51 προέρχεται από την ταινία της εταιρίας Lockheed Martin. Υπάρχουν επίσης μη απόρρητα έγγραφα από τις δεκαετίες του '60 και του '70 που αναφέρονται στη βάση με την ονομασία Περιοχή 51. Σήμερα, οι αξιωματούχοι, όταν μιλούν δημοσίως, αναφέρουν την περιοχή ως τοποθεσία επιχειρήσεων κοντά στη Λίμνη Γκρουμ -όλες οι επίσημες ονομασίες για την περιοχή είναι απόρρητες.
Το όνομα από μόνο του γεννά σκέψεις για κυβερνητικές συνομωσίες, μυστικά «μαύρα» αεροσκάφη και εξωγήινες τεχνολογίες. Γεγονότα, μύθοι και θρύλοι περιπλέκονται μαζί με τέτοιο τρόπο που δύσκολα πλέον κάποιος ξεχωρίζει την πραγματικότητα από την επιστημονική φαντασία. Τι συμβαίνει, όμως, πραγματικά σε αυτές τις εγκαταστάσεις; Γιατί η κυβέρνηση, παρόλο που γνωρίζει, αρνείται την ύπαρξή της από τη δεκαετία του '90; Γιατί υπάρχουν τόσοι περιορισμοί πάνω από τον εναέριο χώρο της βάσης, που απαγορεύεται να πετάξει από πάνω ακόμα και στρατιωτικό αεροσκάφος; Υπάρχει άραγε οποιαδήποτε σχέση με το Ρόσγουελ, στο Νέο Μεξικό; Κάθε μία ερώτηση από αυτές φαίνεται πως έχει εκατομμύρια διαφορετικές απαντήσεις. Κάποιες απαντήσεις φαίνονται αρκετά πειστικές, ενώ άλλες αγγίζουν τα όρια του παραλογισμού.
Για δεκαετίες, η βάση παρέμενε κρυμμένη σχεδόν από τους πάντες και τα πάντα, αλλά το 1988 ένας σοβιετικός δορυφόρος φωτογράφησε τη βάση. Διάφορες εφημερίδες και περιοδικά πήραν τις φωτογραφίες και τις δημοσίευσαν. Παρόλα αυτά, η απόκρυψη της βάσης παραμένει υψίστης σημασίας. Στα σύνορα με τη βάση βρίσκεται η αποξηραμένη λίμνη Γκρουμ. Στα δυτικά βρίσκεται η NTS, ενώ σε απόσταση 40 χιλιομέτρων βόρεια της βάσης βρίσκεται η πόλη Ρέιτσελ της Νεβάδα. Η βάση καταλαμβάνει ένα μικρό μέρος της τεράστιας έκτασης των 365 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται από ένα υπόστεγο, ένα φυλάκιο, μερικές δορυφορικές κεραίες, κάποιους κοιτώνες, μία μικρή αίθουσα, γραφεία, δρόμους και καταφύγια. Τα καταφύγια είναι φτιαγμένα έτσι ώστε τα αεροσκάφη να μπορούν να κρυφτούν άμεσα όταν περνάει από πάνω τους δορυφόρος. Κάποιοι ισχυρίζονται πως από ψηλά μπορείς να δεις μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι των εγκαταστάσεων. Υπάρχει η υποψία πως τα κτίρια της επιφάνειας βρίσκονται πάνω από μία υπόγεια βάση, που μοιάζει με λαβύρινθο. Κάποιοι ισχυρίζονται πως οι υπόγειες εγκαταστάσεις είναι πάνω από 40 ορόφους, και πως συνδέονται μέσω ενός υπόγειου σιδηροδρόμου με άλλες περιοχές στο Λος Άλαμος, την περιοχή Γουάιτ Σαντς και το Λος Άντζελες.
Τι συμβαίνει, λοιπόν, πραγματικά σε αυτή τη βάση; Σύμφωνα με την Πολεμική Αεροπορία, οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται «για τη δοκιμή τεχνολογιών και συστημάτων εκπαίδευσης λειτουργιών που είναι εξαιρετικά σημαντικές για την αποτελεσματικότητα των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ και την ασφάλεια της χώρας.» Οτιδήποτε έχει σχέση με τις εγκαταστάσεις και τα προγράμματα που υλοποιούνται μέσα στη βάση είναι άκρως απόρρητο. Αυτό που είναι γνωστό είναι πως η Πολεμική Αεροπορία, η CIA και η Lockheed χρησιμοποίησαν τη βάση για δοκιμαστικές πτήσεις και πειραματικά, μυστικά αεροσκάφη, γνωστά και ως μαύρα αεροσκάφη. Η βάση χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη και τη δοκιμή τεχνολογιών αιχμής, όπως το κατασκοπευτικό αεροσκάφος U-2 και το μαχητικό Stealth F-117A.
Μπαίνοντας στο διαδίκτυο από τοlaptopσας μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες και θεωρίες για την αμφιλεγόμενη Area 51. Στο 2ο μέρος θα σας αποκαλύψω περισσότερα στοιχεία για την παράξενη αυτή περιοχή και τους σκοπούς της….
Η ύπαρξη εξωγήινης ζωής είναι ένα θέμα που πάντα συνάρπαζε τους ανθρώπους και τους έκανε όλους έστω και για λίγο συνομωσιολάτρες. Χιλιάδες άρθρα και αναλύσεις έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια για το θέμα αυτό αλλά όλα καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα. Απλά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ύπαρξη ή μη ύπαρξη τους αφού δεν έχουμε αποδείξεις. Γύρω από το θέμα αυτό έχει στηθεί ένα μεγάλο παιχνίδι εντυπώσεων και παραπληροφόρησης. Ακούγοντας πολλές φορές σχετικές συζητήσεις στην τηλεόραση, νιώθουμε πως παρακολουθούμε ένα παιχνίδι πόκερ, που όλοι ενδέχεται να μπλοφάρουν ή να κρύβουν πραγματικά έναν άσσο στο μανίκι…
Οι άνθρωποι έχουν στείλει διαστημόπλοια σε κάθε πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα, εκτός από τον Πλούτωνα. Μετά την παρατήρηση αυτών των πλανητών έχουμε αποκλείσει όλους εκτός από τον Άρη και πιθανόν ένα φεγγάρι του Δία να είναι ικανό να υποστηρίξει ζωή. Το 1976, οι Η.Π.Α. έστειλαν δυο προσεδαφιστές στον Άρη. Ο καθένας είχε όργανα με τα οποία μπορούσε να σκάψει στην άμμο και να αναλύσει για ίχνη ζωής. Δεν βρήκαν απολύτως τίποτα. Το 1997, οι Η.Π.Α. έστειλαν τον «Ανιχνευτή» στην επιφάνεια του Άρη. Αυτός πήρε πολλά δείγματα και έκανε πολλά πειράματα. Δεν βρήκε κανένα απολύτως ίχνος ζωής. Από τότε, έχουν πραγματοποιηθεί πολλές ακόμα αποστολές στον Άρη, με τα ίδια αποτελέσματα.
Οι αστρονόμοι συνεχώς βρίσκουν νέους πλανήτες σε μακρινά ηλιακά συστήματα. Μερικοί υποστηρίζουν ότι η ύπαρξη τόσων πολλών πλανητών αποδεικνύει ότι πρέπει να υπάρχει ζωή και κάπου αλλού στο σύμπαν. Γεγονός είναι, ότι κανείς από αυτούς τους πλανήτες δεν αποδείχτηκε ποτέ να είναι κοντά στο να υποστηρίξουν ζωή. Η τρομερή απόσταση ανάμεσα στη γη και σ` αυτούς τους πλανήτες το κάνει αδύνατο να κρίνεις την δυνατότητά τους να στηρίξουν ζωή. Μπορεί να υπάρχουν άλλοι πλανήτες, εκεί έξω, αλλά σίγουρα δεν ξέρουμε τίποτα γι αυτούς ώστε να επιβεβαιώσουμε ότι μπορούν κάποτε να υποστηρίξουν ζωή.
Παρόλα αυτά μια είδηση από την μεγαλύτερη ρωσική εφημερίδα Pravda, ήρθε να ταράξει τα νερά στο χώρο της συνωμοσιολογίας. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό «πέντε διαστημόπλοια εκ των οποίων το ένα έχει μήκος 242 χλμ και άλλα δύο πάνω από 200 χλμ, έχουν εντοπιστεί από τη ΝΑSA». Τα αστρόπλοια βρίσκονται αυτή τη στιγμή πίσω από τον Πλούτωνα, συνεχίζει με βεβαιότητα η εφημερίδα, και οι πολίτες της Γης δεν έχουν ενημερωθεί, την στιγμή που το σμήνος έχει εδώ και καιρό εντοπιστεί από τη NASA μέσω του προγράμματος HAARP που μελετά το Βόρειο Σέλας στην Αλάσκα. Οι μόνοι που αντιδρούν, σύμφωνα με την Pravda, είναι οι Κινέζοι, που ευθέως κατηγορούν τους Αμερικανούς ότι αποκρύπτουν όσα στοιχεία διαθέτουν για την ύπαρξη εξωγήινων και τις επισκέψεις τους στη Γη.
Η Pravda σημειώνει ότι «καλά πληροφορημένες πηγές από το ανεξάρτητο, μη κερδοσκοπικό και διεθνώς αναγνωρισμένο ερευνητικό πρόγραμμα για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής SETI (SearchforExtraterrestrialIntelligence) επιβεβαιώνουν την ύπαρξη τους» προσθέτοντας επιπλέον ότι τα τρία από αυτά θα γίνουν θεατά και από οπτικά τηλεσκόπια όταν θα πλησιάζουν τον πλανήτη Άρη!
Όσο για το πότε θα συμβεί το κακό, η άφιξη των εξωγήινων υπολογίζεται ότι θα συμπέσει με την ημερομηνία που οι Μάγια είχαν προφητεύσει ως τη μέρα συντέλειας του κόσμου, δηλαδή στις 21 Δεκεμβρίου του 2012….
Βρισκόμαστε στα όρια μίας απίστευτης παγκόσμιας αλλαγής. Σε ένα σταυροδρόμι όπου θα πρέπει να πάρουμε αποφάσεις που θα επηρεάσουν τη ζωή στον πλανήτη μας μέχρι το μακρινό του μέλλον. Στο ταξίδι αυτό υπάρχουν δυο επιλογές. Μπορούμε να ανοίξουμε διάπλατα τις πόρτες των πνευματικών και συναισθηματικών μας φυλακών, οι οποίες περιορίζουν την ανθρώπινη φυλή εδώ και χιλιάδες χρόνια, ή μπορούμε να επιτρέψουμε στους παράγοντες αυτού του ελέγχου να ολοκληρώσουν τα σχέδια τους για την πνευματική, συναισθηματική, ψυχική και σωματική υποδούλωση κάθε άνδρα, γυναίκας και παιδιού πάνω στην Γη, μέσω μίας παγκόσμιας κυβέρνησης, ενός παγκόσμιου στρατού μίας κεντρικής τράπεζας και ενός κοινού νομίσματος.
Ακόμη και αν αυτά ακούγονται απίστευτα σε πολλούς, είναι πέρα για πέρα αληθινά και δεν θα συμβούν κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον αλλά συμβαίνουν ήδη τώρα, στην εποχή μας. Η ταχύτητα με την οποία ο πολιτικός και οικονομικός έλεγχος συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων είναι τρομακτική και ιλιγγιώδης. Αυτό γίνεται μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και πολλών άλλων τέτοιων παγκόσμιων οργανισμών…
Πίσω από αυτήν την συνεχή και συντονισμένη προσπάθεια συγκέντρωσης εξουσίας, βρίσκεται μια ομάδα οικογενειών που πολύ απλά θέλει τα πάντα και τους πάντες κάτω από την κυριαρχία της. Το βασικό τους ρητό είναι ένα. Η άγνοια είναι ευτυχία. Αυτό ισχύει αλλά μόνο για λίγο. Με τις σκέψεις μας και τις ενέργειες μας δημιουργούμε την δική μας πραγματικότητα. Για κάθε πράξη ή απραξία μας, υπάρχει μια συνέπεια, και όταν αφήνουμε σε άλλους να ελέγχουν το νου και τις ευθύνες μας, τους παραδίδουμε και ολόκληρο τον κόσμο. Δυστυχώς αυτό ακριβώς κάνουμε σε όλη την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι λίγοι πάντα έλεγχαν τις μάζες. Η μόνη διαφορά σήμερα είναι πως αυτοί οι λίγοι ελέγχουν τώρα ολόκληρο τον πλανήτη, εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης των επιχειρήσεων, του τραπεζικού συστήματος και των επικοινωνιών.
Τα θεμέλια αυτού του συστήματος ήταν πάντοτε τα ίδια. Κράτα τους ανθρώπους στο σκοτάδι της άγνοιας και του φόβου και βάζε τους να πολεμούν μεταξύ τους. Διαίρει και Βασίλευε. Και όμως, η εξέλιξη των πραγμάτων δεν είναι αναπόφευκτη. Η αληθινή δύναμη ανήκει στους πολλούς και όχι στους λίγους. Η αλήθεια είναι πως το κάθε άτομο κρύβει μέσα του άπειρες δυνάμεις. Ο λόγος για τον οποίο μας ελέγχουν με αυτό τον τρόπο, ώστε να μην έχουμε την δύναμη να αποφασίζουμε εμείς οι ίδιοι για την μοίρα μας, είναι επειδή εμείς οι ίδιοι παραδίδουμε αυτή την δύναμη στα χέρια τους κάθε στιγμή της ζωής μας…
Ο πόλεμος στο Ιράκ, ήταν η αιτία για πολλούς ανθρώπους, να αφυπνιστούν και να συνειδητοποιήσουν τα κρυφά συμφέροντα που εξυπηρετούν οι εκάστοτε πόλεμοι ανά την υφήλιο. Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ξεχύθηκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ. Τα συνθήματα που κυριάρχησαν ήταν "Όχι στον Πόλεμο!" και "Όχι Πόλεμος για το Πετρέλαιο!". Πολλές ήταν επίσης και οι αντιδράσεις, στα ψηφιακά μέσα, καθώς με το που άνοιγες τον ηλεκτρονικό υπολογιστή σου, δεν υπήρχε περίπτωση να μην πέσεις σε κάποια σελίδα του Διαδικτύου που αναφέρονταν στον άδικο αυτό πόλεμο. Γνωρίζουμε ότι έχουν καταγραφεί πάνω από 9.000 θάνατοι αμάχων λόγω πολέμου και η συνολική εκτίμηση των απωλειών σε ανθρώπινες ζωές ξεπερνά τις 30.000. Αν προσθέσουμε και την αβάσταχτη πολλές φορές, καθημερινή ζωή των πολιτών και τους θανάτους 500.000 παιδιών, ως αποτέλεσμα του εμπορικού αποκλεισμού μεταξύ των δύο πολέμων, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι μιλάμε για μια παγκόσμια σφαγή.
Το ιδεολογικό προκάλυμμα της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας χρησιμοποίησε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ προκειμένου να ξεκινήσει τον πόλεμο εναντίον του Ιράκ απαλλάσσοντας αυτό και τον κόσμο ολόκληρο από την τυραννία και τις απειλές από τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ. Στην πραγματικότητα εξυπηρέτησε μόνο τα συμφέροντα του επιβάλλοντας με φρικτό τρόπο το δίκαιο του ισχυρού.
Είναι φανερό πλέον, πως οι Κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας και των συμμάχων τους παρουσίασαν ψεύτικα στοιχεία. Το παράλογο είναι όμως, ότι η πραγματική απειλή ενάντια στην παγκόσμια ασφάλεια προέρχεται τόσο από τα τεράστια οπλοστάσια ΟΜΚ και τις πολεμικές βιομηχανίες των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας, της Κίνας, του Ισραήλ, της Ινδίας και του Πακιστάν, όσο και από την αποτυχία των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους για το Διεθνή Αφοπλισμό.
Επί πλέον της στρατιωτικής και πολιτικής προπαρασκευής του πολέμου υπήρξε και η ιδεολογική, με την οποίαν προσπάθησαν οι ΗΠΑ να νομιμοποιήσουν την πολεμική τους ενέργεια μέσα από τον ΟΗΕ. Αλλά ούτε η ιδεολογία του πολέμου των ΗΠΑ εναντίον του Ιράκ πέρασε στην διεθνή κοινή γνώμη, η οποία αντέδρασε παγκοσμίως εναντίον του πολέμου. Η καθολική αυτή σε παγκόσμια έκταση κινητοποίηση των λαών εναντίον του πολέμου αποκαλύπτει μεταξύ των άλλων ότι τα μυαλά των ανθρώπων έχουν προχωρήσει και είναι πιο μπροστά από την κατεστημένη νοοτροπία. Οι πολίτες του κόσμου αντιλήφθηκαν ότι οι ΗΠΑ κάνουν τον πόλεμο για δικούς τους οικονομικούς, γεωπολιτικούς και στρατηγικούς λόγους.
Δυστυχώς για την Αμερική και ευτυχώς για τον υπόλοιπο πλανήτη, βγήκε αληθινό το ρητό του Winston Churchill, "Η πρώτη απώλεια του πολέμου είναι πάντα η αλήθεια"…..
Οι Μάγια είναι ένας λαός Ινδιάνων της Κεντρικής Αμερικής. Καταλαμβάνει μια συνεχή έκταση στο νότιο Μεξικό, στη Γουατεμάλα και στο βόρειο Μπελίζ και μιλά διάφορες γλώσσες της γλωσσικής οικογένειας των Μάγια. Οι αρχαιολόγοι και οι ερευνητές των Μάγια διαίρεσαν τις περιοχές που ζούσαν οι λαοί των Μάγια σε 3 ζώνες, την βόρεια, την κεντρική και την νότια.
Πριν από τη κατάκτηση του Μεξικού από τους Ισπανούς οι Μάγια είχαν αναπτύξει τον λαμπρότερο πολιτισμό του Δυτικού Ημισφαιρίου. Ασκούσαν τη γεωργία, έκτιζαν πέτρινα σπίτια και πυραμιδοειδείς ναούς, κατεργάζονταν το χαλκό και το χρυσό, γνώριζαν την υφαντουργία και χρησιμοποιούσαν μια μορφή ιερογλυφικής γραφής. Οι ρίζες του πολιτισμού των Μάγια φτάνουν πολύ πίσω στην προϊστορία, πέρα από τα 2000 π.Χ. όπου αντιστοιχεί η Αρχαϊκή περίοδος.
Τα κέντρα των μεγάλων πόλεών τους περιλάμβαναν μια ορθογώνια πλατεία που περιβαλλόταν από τις τρεις ή τέσσερις πλευρές της από τεχνητούς λόφους ή εξέδρες. Πολλές φορές αυτές οι πλατείες ήταν χτισμένες σε τεχνητά επίπεδα αναχώματα. Στην επίπεδη επιφάνεια των ψηλών πυραμίδων χτίζονταν ναοί. Στις πλατείες υπήρχαν και χαμηλές πυραμίδες που χρησίμευαν για βάσεις ανακτόρων με πολλά δωμάτια που ανήκαν, κυρίως, σε αριστοκράτες. Τα μικρά κέντρα αποτελούνταν από μια πλατεία, τα μεγάλα, όμως, είχαν αρκετές που κάλυπταν τεράστιες εκτάσεις. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των πόλεων ήταν το γήπεδο όπου παίζονταν το πολύ διαδεδομένο παιχνίδι της μπάλας.
Τα αρχαιολογικά μνημεία που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας, μας επιτρέπουν να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο πολιτισμός τους έφτανε στο επίπεδο των πιο γνωστών πολιτισμών της αρχαιότητας, της Ελλάδας, Αιγύπτου, Ινδίας κ.τ.λ. Ανάπτυξαν σημαντικά την αρχιτεκτονική τους, δείγματα της οποίας έχουμε αρκετά. Έφτιαξαν πυραμίδες, ναούς, άλλα κτίρια που στολίστηκαν με αξιοθαύμαστα κομψά σχέδια, γλυπτά και ζωγραφιστά. Όπως όλες οι φυλές της Αμερικής, έτσι και οι Μάγια κτυπήθηκαν σκληρά απ' τους Ισπανούς κατακτητές και σιγά - σιγά άρχισαν να εξαφανίζονται.
Ψάχνοντας λίγο πιο βαθιά στο Διαδίκτυο από το laptop μου, ανακάλυψα πως για πολλούς ερευνητές και αρχαιολόγους, η εκπληκτική αυτή φυλή είχε πολλά μυστικά και κρυφές τεχνολογίες που πολλοί θέλουν να χαθούν στο πέρασμα του χρόνου και να ξεχαστούν…
Κατά την ελληνική μυθολογία, οι γίγαντες ήταν υπερφυσικά όντα, παιδιά του Ουρανού και της Γης, που συγκρούστηκαν με τους Ολύμπιους Θεούς σε έναν ανελέητο πόλεμο που έμεινε γνωστός ως Γιγαντομαχία.
Μια παράξενη ανακάλυψη έκανε το γύρο του κόσμου μέσα στο 2009. Όλα ξεκίνησαν από κάποιες φωτογραφίες, που στάλθηκαν σε γνωστό περιοδικό του χώρου του μεταφυσικού και απεικόνιζαν ανασκαφές που έλαβαν χώρα κοντά στην Αρχαία Πρόσυμνα της Αργολίδας, κοντά στα Κυκλώπεια τείχη των Μυκηνών. Σύμφωνα με κάποια ελληνοαμερικανίδα που προμήθευσε τις φωτογραφίες στο περιοδικό, οι ανασκαφές έφεραν στο φως ανθρώπινους σκελετούς ύψους 5-6 μέτρων. Από τότε, οι φωτογραφίες αναδημοσιεύτηκαν σε δεκάδες sites και blogs, ενώ το θέμα έκανε και το γύρο του κόσμου.
Αν και υπήρχαν αρκετές υποψίες ότι η συγκεκριμένη είδηση ήταν κατασκευασμένη, δεν μπορεί να πει κανείς το ίδιο για τους γίγαντες της Μεσσηνίας, που ήρθαν στο φως μετά από δημοσίευμα της εφημερίδας Εμπρός, τη δεκαετία του 1900. Δυστυχώς, περισσότερες πληροφορίες περί της ανακάλυψης δεν δίνονται ούτε σε επόμενο φύλλο της εφημερίδας, αλλά και ούτε και στον τύπο της εποχής γενικότερα. Εκτός από Μεσσηνία και Αργολίδα, γιγάντιοι σκελετοί φέρονται από πηγές να έχουν ανακαλυφθεί σε Χαλκιδική, Ύδρα, Ναύπλιο αλλά και Αθήνα, κατά τη διάρκεια των εργασιών του Μετρό.
Αν και θα μπορούσαμε να σταθούμε στον τεράστιο όγκο των μαρτυριών που βρίσκονται στο διαδίκτυο, η επιστημονική σκέψη και μεθοδολογία δεν αρκείται μόνο στην ανάλυση προφορικών αφηγήσεων και γραπτών μαρτυριών, αλλά απαιτεί και την εξέταση των ευρημάτων. Δυστυχώς, είναι γεγονός πως από όλες τις μαρτυρίες που αναφέρονται, δεν έχουμε στα χέρια μας ούτε ένα εύρημα, ούτε ένα οστό, ούτε καν μια αυθεντική φωτογραφία. Στις ελάχιστες περιπτώσεις όπου ένα οστό ή απολίθωμα έφτασε στα χέρια των παλαιοντολόγων, τελικά τα ευρήματα κατέληξαν σε άγνωστη τοποθεσία ή αποκρύφτηκαν από τις κατά τόπους αρχαιολογικές υπηρεσίες.
Σε κάθε περίπτωση, δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως το ύψος του ανθρώπου δεν είναι κάτι σταθερό, αλλά εξαρτάται από σειρά παραγόντων και ως εκ τούτου διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο RobertPershingWadlow, από το Illinois των ΗΠΑ, που με ύψος 2,72m δε μπορούσε παρά να χαρακτηριστεί ως πραγματικός γίγαντας. Το γεγονός μάλιστα ότι ο συγκεκριμένος γίγαντας χρειαζόταν περισσότερες από 8.000 θερμίδες καθημερινά, προκειμένου να επιβιώσει, εγείρει σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσον, αν τέτοια όντα κάποτε υπήρξαν σε μεγάλους αριθμούς, θα μπορούσαν να βρίσκουν την τροφή τους με ευκολία.
Παρόλα αυτά, οι αναφορές σε πάμπολλα αρχαία κείμενα και κάποιες φωνές μαρτύρων, που βάζουν στοίχημα ότι υπήρξαν γίγαντες και πράγματι είδαν με τα ίδια τους τα μάτια γιγάντια ανθρώπινα οστά, θα μας κάνουν πάντα να αναρωτιόμαστε…
Την καλοκαιρινή βραδιά της 28ns Ιουνίου του 2001, κάτι μαγικό έμελλε να συμβεί στο κέντρο της Αθήνας. Ακριβώς μέσα στον χώρο του Ελληνικού Ναού του Ολυμπίου Διός, με φόντο την Ακρόπολη και ενώ το πρώτο τέταρτο της Σελήνης είχε αρχίσει να προβάλλει στον νυχτερινό ουρανό της Αθήνας, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου διηύθυνε την Ωδή του προς τον Μύθο. Την θρυλική πλέον Μυθωδία.
Αν και οι Αθηναίοι είχαν ακούσει πολλά για τη συγκεκριμένη εκδήλωση και έβλεπαν τα τεράστια σκηνικά να αγκαλιάζουν τις κολώνες του αρχαίου ναού, στην πραγματικότητα ελάχιστα έγιναν γνωστά για όσα έλαβαν χώρα εκείνο το βράδυ. Γιατί, ενώ πολλά έχουν λεχθεί και γραφτεί για το γεγονός αυτό, ελάχιστα είναι εκείνα τα οποία γνωρίζουμε για τη μουσική, όσο και για τα λόγια αυτού του έργου. Ακαταλαβίστικα λόγια για το ευρύ κοινό, τα οποία απαγγέλλονταν από μια πολυάριθμη χορωδία 150 ατόμων, οι οποίοι είχαν έρθει ειδικά για έναν σκοπό από τις Η.Π.Α. Σκοπός τους, με τις μοναδικές φωνητικές τους επικλήσεις, επάνω στη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου, να συνοδεύσουν την αποστολή της NASA «Mars Odyssey» στο ταξίδι της προς τον πλανήτη Άρη.
Στη συναυλία συμμετείχαν οι σοπράνο Τζέσι Νόρμαν και Κάθλιν Μπατλ. Τη συναυλία κάλυψαν 20 τηλεοπτικά δίκτυα, από την Αμερική, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και χώρες της Ευρώπης, υπό τη διεύθυνση του Ιρλανδού κινηματογραφιστή Ντέκλαν Λόουνι. Η χορωδιακή συμφωνία συγκέντρωσε χιλιάδες κόσμο μέσα στο χώρο του Ολυμπίου, αλλά και έξω από το ναό, στους άδειους από οχήματα δρόμους της Αθήνας. Μαζί με την Τζέσι Νόρμαν συνέπραξε η σοπράνο Κάθλιν Μπατλ, η Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου και η χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής καθώς και πάνω από εκατό άτομα ντυμένα με αρχαία ελληνικό ενδύματα. Η οθόνη που έχει τοποθετηθεί στο Ολύμπιο συνέδεσε οπτικά με εικόνες από αρχαίες ελληνικές παραστάσεις τη μουσική με εικόνες από τον πλανήτη Άρη.
Ολόκληρη η συναυλία, από την παραμικρή λεπτομέρεια μέχρι και την ακριβή ώρα που θα παιζόταν το κάθε τμήμα της Μυθωδίας, σχεδιάστηκε και χρηματοδοτήθηκε πλήρως από τη NASA. Η NASA επέλεξε την Ελλάδα και ζήτησε, σχεδόν ενάμισι χρόνο πριν, από την Ελληνική Κυβέρνηση να δημιουργήσει με τη βοήθεια της αριστουργηματικής μουσικής του Βαγγέλη Παπαθανασίου, μέσα από τον Ναό του Ολυμπίου Διός, τις «κατάλληλες συνθήκες» προκειμένου η αποστολή της προς τον Πλανήτη Άρη να στεφθεί με επιτυχία. Η χρηματοδότηση έφτασε στο ποσό των 6 εκατομμυρίων ευρώ. Εκείνες ακριβώς της ώρες, η αποστολή έμπαινε στην πιο κρίσιμη φάση, εκείνη της προσέγγισης του διαστημοπλοίου σε κατάλληλο επίπεδο, ώστε να προετοιμαστεί για είσοδο σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη.
Η Μυθωδία αποτελείται συνολικά από 10 μέρη και μια εισαγωγή, ενώ διαρκεί κάτι περισσότερο από μία ώρα. Μέχρι προσφάτως, όσες προσπάθειες κι αν είχαν γίνει, στάθηκε αδύνατο να βρεθούν τα «λόγια» της χορωδίας και των υψιφώνων, αφού ακόμα και ο ίδιος ο Βαγγέλης Παπαθανασίου υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν γραμμένοι στίχοι, αλλά «φωνητικές παρεμβάσεις». Ωστόσο, όσο περισσότερο ακούει κάποιος το έργο, τόσο εντονότερη έχει την αίσθηση ότι τα «λόγια» κάτι λένε. Από το 2003 έως σήμερα έχουν γίνει από πολλούς αρκετές προσπάθειες για να αποκρυπτογραφηθούν τα λόγια της Μυθωδίας. Ωστόσο, η σημαντικότερη δουλειά φαίνεται ότι έχει γίνει από έναν χρήστη του Διαδικτύου με το όνομα Εχετλαίος, ο οποίος με ειδική κάρτα ήχου και κατάλληλο software κατόρθωσε να απομονώσει τις διάφορες συχνότητες των μερών του έργου και να αποκωδικοποιήσει τους στίχους της Μυθωδίας. Μιας συναυλίας που τη στιγμή της εκτέλεσής της, εκπεμπόταν με ειδικά δορυφορικά κάτοπτρα της NASA προς το ουράνιο στίγμα της περιοχής του πλανήτη Άρη και του διαστημοπλοίου της NASA που τον πλησίαζε.
Διαβάζοντας τους αποκωδικοποιημένους στίχους θα καταλάβετε ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μια επίκληση προς τον Δια. Χαρακτηριστικά στο β' τμήμα του 1ου μέρους, οι φράσεις που άδονται από τη γυναικεία χορωδία, καλούν μαζί με τον Δία και τη θεά Δήμητρα. Το σημαντικότερο όμως όλων είναι ότι, το βράδυ της συναυλίας, ενώ το 4ο μέρος τελείωνε πάνω από τον ναό του Ολυμπίου Διός, εκείνες τις στιγμές ξεπρόβαλε μέσα από τους στύλους, ολοφώτεινος ο Άρης και, στα δεξιά του, ο αστέρας Πάρις του αστερισμού του Ωρίωνα.
Βεβαίως, υπάρχουν αρκετά ερωτήματα σχετικά με την συναυλία που παραμένουν αναπάντητα. Αν θα λάβουμε ποτέ τις απαντήσεις και ποιες θα είναι αυτές, δεν μπορώ να σας το εγγυηθώ. Αυτό που μπορώ να σας εγγυηθώ είναι ότι ποτέ δεν θα σταματήσουμε να αναζητούμε την αλήθεια και να θέτουμε τα κατάλληλα ερωτήματα στους κατάλληλους ανθρώπους…
Περιμένουμε απαντήσεις λοιπόν στα παρακάτω...
Γιατί η NASA προχώρησε σε αυτήν τη συναυλία;
Γιατί επελέγη ο Βαγγέλης Παπαθανασίου;
Γιατί δεν έχουν εκδοθεί και κυκλοφορήσει επισήμως τα φωνητικά του έργου;
Γιατί η συγκεκριμένη συναυλία συνδυάστηκε με την αποστολή διαστημοπλοίου στον πλανήτη Άρη;
Για ποιό λόγο η NASA δαπάνησε περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας συναυλίας;
Για ποιό λόγο η συναυλία αυτή , με τόσο μεγάλη σημασία για τη NASA, πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στους στύλους του Ολυμπίου Διός;
Γιατί επιλέχτηκε ελληνική σύνθεση και όχι κάποια σύνθεση από άλλη χώρα και γιατί οι στίχοι της Μυθωδίας είναι στα Αρχαία Ελληνικά;
Για ποιό λόγο οι εικόνες που επιλέχθηκαν να σταλούν στον Άρη δείχνουν εκτός φυσικά της Ακροπόλεως, προτομές του Δία, της Αθηνάς, του Περικλέους, καθώς και άλλων Αρχαίων Ελλήνων αλλά και Ολύμπιων θεών;
Το 1994 ένας Γερμανός ερευνητής ονόματι Χάρντινγκ Χάουσντορφ επισκέφθηκε την επαρχία Σενσί της Κεντρικής Κίνας. Εκεί ανακάλυψε την ύπαρξη πυραμίδων οι οποίες ήταν άγνωστες μέχρι τότε στον δυτικό κόσμο. Η ιστορία αυτών των πυραμίδων ξεκινάει από πολύ παλιά.
Το 1912 δύο Αυστραλοί έμποροι, κάνοντας ένα ταξίδι στις απέραντες πεδιάδες του Κιν-Τσαν, στην επαρχία Σενσί της Κίνας, ανακάλυψαν την ύπαρξη άνω των εκατό πυραμίδων. Όταν ρώτησαν τον ηγούμενο ενός τοπικού βουδιστικού μοναστηριού, τους πληροφόρησε ότι σύμφωνα με τα αρχεία της μονής, οι πυραμίδες αυτές θεωρούνταν πολύ αρχαίες. Τα αρχεία αυτά, όπως τους είπε, ήταν ηλικίας τουλάχιστον 5.000 ετών. Συνεχίζοντας, είπε στους εμπόρους ότι είχαν κτισθεί την εποχή που βασίλευαν στην Κίνα οι Αρχαίοι Αυτοκράτορες, οι οποίοι εθεωρούντο ως Υιοί Θεών και έφθαναν στην περιοχή με πύρινους ιπτάμενους δράκοντες. Όλα αυτά οι δύο έμποροι τα σημείωσαν στο ημερολόγιο τους, κανείς όμως εκείνη την εποχή δεν ασχολήθηκε με το θέμα.
Τον Μάρτιο του 1994 ο Χάουσντορφ που είχε διαβάσει το ημερολόγιο τους έφθασε στην περιοχή αυτή που συμπεριλαμβάνεται στις απαγορευμένες περιοχές της πόλεως Ξιαν του Σενσί, κατορθώνοντας να λάβει άδεια από την κινεζική κυβέρνηση να περιηγηθεί στην περιοχή. Πράγματι βρήκε τις πυραμίδες και φωτογράφησε μερικές από αυτές. Παρακολουθώντας τις φωτογραφίες και με βάση τις παρατηρήσεις που είχε διεξάγει, υπολόγισε ότι υπάρχουν πάνω από εκατό πυραμίδες σε μία έκταση 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Οι πυραμίδες είναι φτιαγμένες από άργιλο και χώμα, όχι πέτρινες, με το πέρασμα όμως των αιώνων το υλικό κατασκευής έχει σκληρύνει αρκετά. Αρκετές είναι κατεστραμμένες είτε από την διάβρωση, είτε επειδή οι τοπικοί αγρότες καλλιεργούσαν πάνω τους και γι' αυτόν τον λόγο φαίνονται εκ πρώτης όψεως ως φυσικοί λόφοι με δέντρα και βαθμιδωτές καλλιέργειες. Από τις φωτογραφίες όμως που έφερε ο Χάουσντορφ είναι ολοφάνερο ότι δεν πρόκειται για φυσικούς σχηματισμούς, αλλά για ανθρώπινα κατασκευάσματα. Πολλές έχουν επίπεδη κορυφή, σε μερικές όμως υπάρχουν μικρά ιερά στην κορυφή. Το ύψος τους κυμαίνεται από 25 έως 100 μέτρα και βρίσκονται όλες στην πεδιάδα του Κιν - Τσαν. . Υπάρχει επίσης και μία πέτρινη πυραμίδα στο Σαντόγκ με ύψος περίπου 17 μέτρα, η οποία είναι κτισμένη με βάση τον Χρυσό Λόγο (δηλαδή τον αριθμό φ=1,618).
Περιπλέκοντας την πραγματικότητα αυτών των άγνωστων σε πολλούς πυραμίδων, εμφανίζεται ένας θρύλος μιας ακόμα μεγαλύτερης πυραμίδας. Μιας πυραμίδας τέτοιου μεγέθους και μεγαλείου που κάνει όλες τις άλλες πυραμίδες του κόσμου ασήμαντες. Αυτός είναι ο θρύλος της Μεγάλης Λευκής Πυραμίδας της Κίνας. Το 1947 παρουσιάστηκε στους New York Times, ένα άρθρο με τίτλο «ΗΠΑ - Η έκθεση της αεροπορίας για την τεράστια Κινέζικη Πυραμίδα σε απομονωμένα βουνά νοτιοδυτικά του Ξιάν.» Στο άρθρο, καταγράφονται δηλώσεις ότι η Μεγάλη Λευκή Πυραμίδα κοντά στην έρημο Τάκλα Μακάν , κάνει εκείνες της Αιγύπτου να φαντάζουν ως νάνοι και εκτιμάτε το ύψος της στα 1000 μέτρα και το πλάτος της στα 1500 πόδια. Η μεγαλύτερη πυραμίδα της Αιγύπτου έχει ύψος μόλις 450 μέτρα..
Οι αρχές δεν επιτρέπουν σε κανέναν τις έρευνες στην Μεγάλη Λευκή Πυραμίδα και έχουν επίσης απαγορεύσει οποιεσδήποτε ανασκαφές στην περιοχή, χωρίς να διευκρινίζουν τον λόγο…
Σύμφωνα με όσα έχουν κατά καιρούς γραφτεί και ειπωθεί, δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά σχετικά με την ύπαρξη της Ομάδας Έψιλον. Πολλοί λένε πως δεν είναι παρά δημιούργημα της φαντασίας ορισμένων που σκοπίμως εκμεταλλεύονται το όνομα της με σκοπό την πνευματική καταστολή των Ελλήνων και του Ελληνισμού γενικότερα. Έχουν γίνει αναφορές σχετικά με την δράση της και έχει ειπωθεί μεταξύ άλλων πως δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επιστημονική ομάδα ξένων συμφερόντων στην οποία συμμετείχαν και Έλληνες που απλά υιοθέτησε το όνομα της Ομάδας Έψιλον. Λέγεται ότι τα μέλη της είναι Έλληνες με ιδιαίτερα υψηλό οικονομικό επίπεδο και το όνομα της προέρχεται από το σύμβολο "Ε" που υπήρχε στο ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς.
Ακούγοντας σήμερα κανείς περί Ομάδας Έψιλον σχηματίζει αυτόματα στο νου την εικόνα μιας πανάρχαιας απόκρυφης αλλά πανταχού παρούσας Ελληνικής οργάνωσης. Η οργάνωση αυτή, χρησιμοποιώντας διαχρονικά την προχωρημένη ακόμα και για την εποχή μας κρυμμένη γνώση των αρχαίων προγονών μας που μεταφέρετε με απόλυτη μυστικότητα στα μέλη της από εποχή σε εποχή, έχει σκοπό να διασφαλίσει με κάθε έννομο μέσο τα συμφέροντα του Ελληνισμού, να αποκαταστήσει στην διεθνή κοινή γνώμη με αδιάσειστα στοιχεία τις παραποιημένες από τους εκάστοτε εξουσιαστές, ιστορικές και επιστημονικές αλήθειες που σκόπιμα αποκρύφτηκαν ή αλλοιώθηκαν για να μειώσουν τον χαρακτήρα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, να επιτύχει μέσο δημοκρατικών διεργασιών και ελευθέρας βουλήσεως κάθε έλλογου όντως του πλανήτη μας, την πνευματική αποδοχή και ανάδειξη του Ελληνικού ιδεώδους ως τρόπου ζωής σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο και να αποκαλύπτει εκ τον προτέρων οποιαδήποτε σχεδιαζόμενη εγκληματική ενέργεια κατά του Ελληνισμού και της ανθρωπότητας γενικότερα.
Ορισμένοι λένε πως η Ομάδα Έψιλον διεξάγει ένα μυστικό πόλεμο στους τομείς της σύγχρονης ζωής όπως πολιτική, οικονομία, επιστήμη, κοινωνία και περιβάλλον. Στην προσπάθεια αυτή η Ομάδα Έψιλον έχει απλωθεί σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο με πολυάριθμα μυημένα μέλη και ένα ευρύτατο δίκτυο ροής πληροφοριών, ενώ χρησιμοποιεί κάθε υπερσύγχρονο μέσο ή άγνωστες πήγες ενέργειας καθώς και ασύλληπτες επιστημονικές μεθόδους, γνωστές από τα αρχαία ελληνικά μυστήρια που για τον μέσο άνθρωπο και τα σημερινά δεδομένα αγγίζουν τα όρια μεταφυσικής ή τον χώρο επιστημονικής φαντασίας.
Υποτιθέμενα μέλη της Ομάδας Έψιλον υποστηρίζουν πως η Ομάδα ίδρυσε το 1970 δυο τοπικές θυγατρικές ομάδες. Στην Ρωσία την Ομάδα 68 ή ΜΗΔΕΙΑ και στην Γιουγκοσλαβία την Ομάδα 69 ή ΑΘΗΝΑ. Οι αριθμοί 68 και 69 προέρχονται από το άθροισμα των γραμμάτων σύμφωνα με την συνήθεια των Ελλήνων να μετατρέπουν τα γράμματα σε αριθμούς.
Έγγραφες αποδείξεις για την ύπαρξη της Ομάδας Έψιλον καθώς και για την δημιουργικότητα και την σημαντικότητα της Ελληνικής αξίας υπήρχαν στην βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Δυστυχώς η θρυλική βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας κάηκε, αλλά υπάρχουν στοιχεία στις αποθήκες του Βατικανού. Μην βάλετε στοίχημα όμως πως θα βρείτε τις απαντήσεις που ψάχνετε στο Βατικανό.
Εκεί, εντελώς συμπτωματικά, απαγορεύεται η είσοδος στους πάντες…
Η πιθανή ύπαρξη μιας αληθινής Ατλαντίδας ήταν θέμα που συζητήθηκε ενεργά κατά την κλασσική αρχαιότητα, αλλά συνήθως το απέρριπταν και το διακωμωδούσαν. Η ιστορία έμεινε βασικά άγνωστη κατά τον Μεσαίωνα και ξανά ανακαλύφτηκε στις αρχές των σύγχρονων χρόνων. Ακόμα και σήμερα, η Ατλαντίδα εμπνέει τη μοντέρνα λογοτεχνία, από επιστημονική φαντασία ως κωμικά βιβλία ως και ταινίες. Έχουν γραφτεί πάνω από 8000 βιβλία παγκοσμίως για την Ατλαντίδα, ενώ τα άρθρα που έχουν αφιερωθεί σε αυτήν ίσως ξεπερνούν το εκατομμύριο.
Επειδή είναι μια ιστορία που ενσωματώνεται στους διαλόγους του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα θεωρείται από κάποιους ως παραβολή που κατασκευάστηκε από τον Πλάτωνα για να εξηγήσει τις πολιτικές του θεωρίες. Αν και η ιστορία του Πλάτωνα φαίνεται σαφής στους περισσότερους μελετητές, μερικοί προτείνουν ότι η περιγραφή του είναι εμπνευσμένη από παλαιότερες παραδόσεις. Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο Πλάτωνας βασίστηκε σε προηγούμενα γεγονότα, όπως την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης ή τον Τρωικό πόλεμο. Ο πρώτος που απέρριψε την διήγηση ως φανταστική, ήταν ο μαθητής του, Αριστοτέλης. Εξαιρώντας την κοινή δυσπιστία πάνω στο θέμα, βλέπουμε ότι για την Ατλαντίδα δεν έγραψε μόνο ο Πλάτωνας αλλά και ο Ηρόδοτος, ο Πρόκλος, ο Στράβων, ο Πλίνιος και ο Τιμαγένης.
Η Ατλαντίδα είναι ένα μυθικό νησί που πρωτοαναφέρθηκε στους διαλόγους του Πλάτωνα «Τίμαιος» και «Κριτίας». Στην περιγραφή του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα βρισκόταν πέρα από τις «Ηράκλειες Στήλες», το σημερινό Γιβραλτάρ. Οι Αιγύπτιοι ιερείς πληροφορούν τον Σόλωνα πως 9000 χρόνια πριν από την εποχή τους υπήρχαν οι Άτλαντες. Αυτοί υπερτερούσαν σε αρετή, σοφία και τεχνολογία, ώσπου τους διέφθειρε η αλαζονεία και επιτέθηκαν στην Ευρώπη και γενικότερα στις παράκτιες πόλεις της Μεσογείου. Οι μόνοι που είχαν το σθένος να τους αντισταθούν και να τους πετάξουν στην θάλασσα ήταν οι Αθηναίοι. Μέτα ήρθε η «θεία» τιμωρία και το νησί τους, που ήταν τόσο μεγάλο όσο η Λιβύη και η Μικρά Ασία μαζί,μετά από ένα σεισμό που έφερε μεγάλο κατακλυσμό, καταποντίστηκε στα βαθιά νερά του Ατλαντικού μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα.
Ο καταποντισμός της Ατλαντίδας, σύμφωνα με υπολογισμούς που βασίζονται στον Πλάτωνα αλλά και σε σύγχρονες επιστημονικές έρευνες, πρέπει να συνέβη πριν από περίπου 12000 χρόνια, κοντά στο 9.600 π.Χ. Υπάρχουν πολλές αναφορές αρχαίων λαών που συνηγορούν τόσο στην ύπαρξη της Ατλαντίδας όσο και στο κατακλυσμό. Από τον «Κώδικα Τροάνο» και «Κώδικα Μπουντουρίνι» των Μάγια μέχρι την ινδική «Ραμαγιάνα», τους Αζτέκους και τους Κέλτες, συναντούμε αναφορές και ιστορίες για ένα αρχαίο ανώτερο πολιτισμό και ένα τεράστιο κατακλυσμό που αφάνισε τα πάντα.
Αν οι αναφορές αυτές και οι αναμνήσεις των λαών θεωρούνται από πολλούς θρύλοι και φαντασιώσεις, έρχεται η φύση να διαψεύσει τους πάντες και να επιβεβαιώσει την ύπαρξη αυτής της ξηράς στη μέση του Ατλαντικού, που σήμερα δεν υπάρχει πια.
Ο λέμμος, ένα νορβηγικό τρωκτικό έχει μια πολύ ιδιαίτερη συμπροφορά. Όταν ο πληθυσμός των λέμμων αυξάνεται και δημιουργείται πρόβλημα διατροφής, μαζεύονται σε κοπάδια και διασχίζουν όλη την χώρα μέχρι να φτάσουν στην θάλασσα. Εκεί το κοπάδι πέφτει στο νερό και κολυμπάει δυτικά μέχρι που πνίγονται όλοι. Προσπαθούν να φτάσουν κολυμπώντας σε μια ξηρά που υπήρχε δυτικά και εκεί έβρισκαν φαγητό όταν τελείωναν τα αποθέματα της πατρίδας τους.
Πιο παράξενη συμπεριφορά, που ίσως οφείλεται σε ενστικτώδεις αναμνήσεις, παρατηρούμε στα αποδημητικά πουλιά που κάθε χρόνο διασχίζουν τον Ατλαντικό από την Ευρώπη προς την Νότιο Αμερική. Καθώς τα πουλιά πλησιάζουν στις Αζόρες, αρχίζουν να πετάνε σε μεγάλους κύκλους σαν να αναζητούν κάποια γη να ξεκουραστούν. Όταν δεν βρίσκουν τίποτα, συνεχίζουν το ταξίδιτους αλλά επαναλαμβάνουν τους κύκλους κατά την επιστροφή τους.
Ακόμη ένα παράδειγμα είναι τα ευρωπαϊκά χέλια που κάθε δυο χρόνια αφήνουν την μόνιμη κατοικία τους και φτάνουν κολυμπώντας στην Θάλασσα των Σαργάσσων για να αναπαραχθούν σε βάθος μεγαλύτερο των 500 μέτρων. Η συγκεκριμένη περιοχή του Ατλαντικού κοντά στις Βερμούδες ίσως να αποτελεί την αρχέγονη πατρίδα ή τον προσωρινό τόπο διαμονής και αναπαραγωγής τους.
Το μόνο σίγουρα και κοινά αποδεκτό είναι πως τα νερά του Ατλαντικού ωκεανού φυλάσσουν καλά το μυστήριο που λέγεται Ατλαντίδα…
Η Σινδόνη του Τορίνο ή αλλιώς Ιερά Σινδόνη είναι ένα κομμάτι ύφασμα πάνω στο οποίο είναι αποτυπωμένη η εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα, που έχει σταυρωθεί και τραυματιστεί. Έχει αποτελέσει πηγή διαμάχης μεταξύ της θρησκευτικής και της επιστημονικής κοινότητας για αιώνες, καθώς υποστηρίζεται ότι πρόκειται για το σάβανο στο οποίο εναποτέθηκε το σώμα του Ιησού Χριστού, μετά την αποκαθήλωσή του από τον Σταυρό, ενώ σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες αποτελεί ανθρώπινο δημιούργημα.
Η Σινδόνη είναι ένα λινό ύφασμα 4,30 επί 1,10 και φυλάσσεται στον καθεδρικό ναό του Τορίνο. Η ύφανση του είναι από ψαροκόκαλο και ίνες λιναριού, υλικά που χρησιμοποιούνταν την εποχή του Ιησού Χριστού.
Για την αυθεντικότητα και την προέλευσή της έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις. Το 1988, τρεις ανεξάρτητες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε εργαστήρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, της Αριζόνας και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Ελβετίας, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για δημιούργημα που χρονολογείται την περίοδο 1290-1390. Με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αποδέχτηκε τη Σινδόνη ως μη αυθεντική.
Πριν το Μεσαίωνα η ιστορία της Σινδόνης του Τορίνο είναι σκοτεινή και καλύπτεται από μυστήριο. Πιθανολογείται ότι μετά τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού, μεταφέρθηκε στην Έδεσσα της Μικράς Ασίας. Το 994 π.Χ. οι Βυζαντινοί εισέβαλαν στην Έδεσσα με σκοπό να αποκτήσουν το ύφασμα και να το πάρουν μαζί τους στην Κωνσταντινούπολη.
Ιστορικές αναφορές στη Σινδόνη του Τορίνο χρονολογούνται από το 1354. Νωρίτερα, υπάρχουν υπόνοιες πως ανήκε στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών, για τους οποίους υποστηρίζεται πως την είχαν στην κατοχή τους για 200 χρόνια περίπου. Οι τελευταίοι Ναϊτες που εικάζεται ότι κατείχαν τη Σινδόνη ήταν ο Ζακ ντε Μολέ και ο Ζοφρέ Ντε Σαρνέ, οι οποίοι κάηκαν στην πυρά το 1314, μετά την διάλυση του Τάγματος.
Το 1452, το ύφασμα πωλήθηκε στον Δούκα του Σαβόϋ, ο οποίος ανέγειρε ειδικό παρεκκλήσι και τοποθέτησε τη Σινδόνη στο Σαμπερύ της Γαλλίας. Το 1532, προκλήθηκε πυρκαγιά στο παρεκκλήσι, που προκάλεσε φθορές στη Σινδόνη, με αποτέλεσμα η οικογένεια του Σαβόϋ σε ένα ταξίδι της, να τη μεταφέρει στο Τορίνο της Ιταλίας, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.
Απόδειξη της ύπαρξης του Θεανθρώπου ή δημιούργημα ραδιούργων ανθρώπων, η Σινδόνη του Τορίνο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να γοητεύει τους απανταχού συνομωσιολάτρες και να προκαλεί την επιστημονική κοινότητα να ανακαλύψει τα μυστικά της…
Το HAARPείναι ένα σημαντικό όπλο στα χέρια οποιουδήποτε στρατού. Το HAARP δίνει την δυνατότητα στον στρατό να εκμεταλλευτεί το φαινόμενο του ηλεκτρομαγνητικού παλμού (EMP) στην ατμόσφαιρα, που μέχρι σήμερα μπορούσε να παραχθεί μόνο με πυρηνική έκρηξη. Ως γνωστόν ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός μπορεί να καταστρέψει κάθε ηλεκτρονικό υπολογιστή και ηλεκτρονικό σύστημα. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακώλυση και την καταστροφή των εχθρικών τηλεπικοινωνιών σε μια μεγάλη περιοχή, εξασφαλίζοντας όμως ταυτόχρονα τη λειτουργία των φίλιων στρατιωτικών συστημάτων. Προσφέρει τη δυνατότητα ανεύρεσης πετρελαίου, φυσικού αερίου και κοιτασμάτων μετάλλων σε μια μεγάλη περιοχή έρευνας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση αεροσκαφών και πυραύλων που πετούν σε χαμηλό ύψος και δεν εντοπίζονται από τα ραντάρ.
Όλες οι παραπάνω δυνατότητες του HAARP καθιστούν απαρχαιωμένες μια σειρά από στρατιωτικές τεχνολογίες, και φαινομενικά τουλάχιστον, ικανοποιούν όλους όσους υποστηρίζουν τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών, εφόσον το πρόγραμμα στοιχίζει πολύ λιγότερο από τα δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται κάθε χρόνο στην ανάπτυξη και συντήρηση των άλλων αμυντικών τεχνολογιών.
Πέρα όμως από τις συμβατικές στρατιωτικές κι επιστημονικές εφαρμογές, το HAARP έχει και μια σειρά άλλων εξωτικών δυνατοτήτων που εξάπτουν τη φαντασία ακόμη και των πιο ψύχραιμων ερευνητών του χώρου της μυστικής τεχνολογίας.
Η δημιουργία μας «ουράνιας ασπίδας», που θα είναι σε θέση να καταστρέφει τα βαλλιστικά βλήματα μέσω της υπερθέρμανσης των ηλεκτρονικών συστημάτων καθοδήγησής τους, η διαχείριση και ο επηρεασμός εντοπισμένων καιρικών φαινομένων, με την πρόκληση διαταραχών όπως πλημμύρες, καταιγίδες, τυφώνες κ.α. που μπορούν να αξιοποιηθούν στρατιωτικά, καθώς και η σταδιακή και επιλεκτική θέρμανση ενός συγκεκριμένου τμήματος του γήινου φλοιού, με αποτέλεσμα την εκτόνωση αυτής της απορροφημένης ενέργειας με την μορφή σεισμικής και ηφαιστειακής δραστηριότητας είναι κάποια από τα άκρως απόρρητα επιτεύγματα του HAARP.
Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις είναι φανερό ότι το κύριο βάρος της λειτουργίας του HAARP έχει δοθεί στην ανάπτυξη κλιματολογικών και σεισμικών όπλων. Αν και το HAARP αποτελεί τον ισχυρότερο «πομπό» του είδους του, εντούτοις δεν είναι και μοναδικός. Παρόμοιες, αλλά μικρότερες εγκαταστάσεις υψηλής συχνότητας υπάρχουν στην Νορβηγία, στο Πουέρτο Ρίκο, στην Αλάσκα, στηνΡωσία, στο Τατζικιστάν και στην Ουκρανία. Είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, αλλά και των κυβερνήσεων, για τέτοιου είδους τεχνολογίες είναι έντονο και ιδιαίτερα μυστικοπαθές.
Από κάθε άποψη το HAARP αποτελεί μια τεράστια πηγή ηλεκτρομαγνητικής μόλυνσης που απειλεί το περιβάλλον και την υγεία των έμβιων όντων. Μια από τις σοβαρότερες επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας του HAARP είναι η διατάραξη της χημείας του ανθρώπινου εγκεφάλου και κατ' επέκταση των εγκεφαλικών κυττάρων.
Θα καθίσουμε λοιπόν με σταυρωμένα χέρια αφήνοντας τους να μας τηγανίζουν το μυαλό ή θα τους ξεμπροστιάσουμε και θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας;
HAARP ονομάζεται ένα πρόγραμμα που ανέπτυξε το Αμερικανικό Πεντάγωνο και αφορά ένα σύστημα κεραιών που βομβαρδίζουν την ιονόσφαιρα με ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.
Το πρόγραμμα HAARP (High-Frequency Active Auroral Research Project), σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή των υπευθύνων, έχει σκοπό τη μελέτη της ιονόσφαιρας για τη διέγερση και χρήση αυτής ως κεραίας ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, τη βελτίωση των επικοινωνιών αλλά ακόμη και για επιτήρηση. Το HAARP, που χρηματοδοτείται από την Αμερικάνικη Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό, διαθέτει ειδικές εγκαταστάσεις εκπομπής κυμάτων υψηλής ισχύος στη Gakona της Αλάσκα, τα οποία διεγείρουν τα φορτισμένα σωματίδια της ιονόσφαιρας, προκαλώντας την παραγωγή ασθενών κυμάτων.
Το πρόγραμμα σύμφωνα με πολλές θεωρίες αποτελεί το αμερικανικό «υπερόπλο» μαζικής καταστροφής, το οποίο μέσω εσκεμμένης διέγερσης της ιονόσφαιρας επιτυγχάνει επιλεκτική διακοπή των επικοινωνιών σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, εξουδετέρωση των κατοίκων θέτοντάς τους σε κατάσταση λήθαργου/αδράνειας, πρόκληση καιρικών φαινομένων και σεισμών. Το πρόγραμμα HAARP θεωρείται από πολλούς ως το σύγχρονο «κουτί της Πανδώρας», από το οποίο προβλέπουν ότι σύντομα θα βγουν πολλές συμφορές για τον πλανήτη Γη και την ανθρωπότητα. Σύμφωνα με ένα εμπιστευτικό εσωτερικό έγγραφο του Πενταγώνου το πρόγραμμα HAARP έχει ως αντικείμενο, τον έλεγχο διαφόρων φυσικών χαρακτηριστικών της ιονόσφαιρας γα τη βελτίωση των στρατιωτικών συστημάτων διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών.
Ψάχνοντας για το επιστημονικό υπόβαθρο του προγράμματος, ανακαλύπτουμε τη διαχρονική μεγαλοφυΐα του Νίκολα Τέσλα, που πριν από έναν αιώνα είχε βάλει τις βάσεις για την ανάπτυξη των τεχνολογιών που βασίζονται στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Προς το τέλος της ζωής του ο εφευρέτης ασχολήθηκε με την κατασκευή υπερόπλων που θα αχρήστευαν τις πολεμικές συγκρούσεις. Εντελώς τυχαία μόλις ο Τέσλα πέθανε, πράκτορες του FBI έκλεψαν και κατακράτησαν τελικά μέρος των πολύτιμων σημειώσεων του.
Ο σεισμός της Ιταλίας στην Λ’ Ακουιλα, της Ιαπωνίας που προκάλεσε το γιγαντιαίο τσουνάμι των 10 μέτρων προσφάτως της Τουρκίας, πιστεύεται πως είναι αποτέλεσμα χρησιμοποίησης αυτού του υπερόπλου από την Αμερική για εκφοβισμό και συμμόρφωση των εκάστοτε χωρών και κυβερνήσεων.
Η επιστήμη έχει φτάσει λοιπόν με το πάτημα ενός κουμπιού σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή να προκαλείται σεισμός χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και με ανυπολόγιστες συνέπειες. Τώρα το βασικό που πρέπει να καθορίσει η ανθρωπότητα είναι το ποιοί θα έχουν αυτήν την μοναδική δύναμη στα χέρια τους και με τι σκοπούς θα μπορούν να την χρησιμοποιούν. Ώσπου να γίνει αυτό κανείς δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος…..
Προσκλήσεις για συνεδριάσεις της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ έχουν ήδη λάβει κατά περιόδους και αρκετοί Έλληνες πολιτικοί και επιχειρηματίες μεταξύ των οποίων ο Κώστας Καραμανλής, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Γιώργος Aλογοσκούφης, η Άννα Διαμαντοπούλου, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Γιώργος Δαυίδ. ο Τάκης Aράπογλου, ο Παναγής Bουρλούμης, ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, ο Γεράσιμος Αρσένης, ο Γεώργιος Λιβανός, ο Γιάννης Λύρας, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο Αλέξης Παπαχελάς και πολλοί άλλοι
Επίσης πολλές είναι οι διεθνείς προσωπικότητες που έχουν δώσει το παρόν στις διασκέψεις της Μπίλντερμπεργκ, όπως από τον χώρο της πολιτικής ο Χένρι Κίσινγκερ, ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο Ρίτσαρντ Περλ, ο Ζοζέ Μπαρόζο, η Άνγκελα Μέρκελ, ο Ρίτσαρντ Χάας, ο Μπερνάρ Κουσνέρ και ο Μάικλ Λεντίν. Αρκετά μέλη βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης, όπως η βασίλισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας, ο πρίγκιπας Φίλιππος του Βελγίου, η βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας και ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος, αν και ουδέποτε το όνομά του περιλαμβάνεται στον επίσημο κατάλογο. Μεγάλη εκπροσώπηση έχουν και οι πολυεθνικές μέσω ανώτατων στελεχών των εταιρειών: BP, Ford, Shell, Siemens, Daimler Chrysler, Nokia, Thyssen Krupp, Novartis, Fiat και BMW.
Σε αλλεπάλληλες ερωτήσεις δημοσιογράφων για την απόλυτη μυστικότητα των συναντήσεων της λέσχης, οι οργανωτές ισχυρίζονται ότι μέσω αυτής της μυστικότητας δίνουν την ελευθερία στους συμμετέχοντες να δηλώσουν ότι θέλουν και να κάνουν ανταλλαγή απόψεων χωρίς την πίεση μίας πιθανής δημοσιοποίησης. Ότι το κάνουν δηλαδή για να υπερασπίσουν το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης των ανθρώπων.
Από ότι φαίνεται κανείς δεν τους ενοχλεί να πράξουν τα σχέδια τους, εκτός από κάποιους που χαρακτηρίζονται ως τρελοί, φαντασιόπληκτοι ή συνομωσιολάτρες. Η αλήθεια είναι πως μια τόσο μυστικιστική οργάνωση καταφέρνει να λειτουργεί με επιτυχία μόνο στο σκοτάδι και στην σκιά. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να την βγάλουμε στο φώς. Το γεγονός αυτό συνυπογράφει, άθελά του φυσικά, και ο ισχυρός της λέσχης Zbigniew Brzezinski, που παραδέχεται πως η «νέα παγκόσμια κοινωνική αφύπνιση» εκτροχιάζει τα σχέδια τους για τη νέα παγκόσμια τάξη...
View Channel
